‘Voor een wedstrijd keek ik filmpjes van Mike Tyson’

In de rubriek Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken. Deze week: voetballer Chima Bosman.

Voetballer Chima Bosman kijkt zelf amper naar voetbal. „Het is geweldig om het te spelen, maar ik wil er ook niet te veel mee bezig zijn. Er zijn zo veel andere sporten die me boeien. MMA fascineert me. Ik ging eens naar een boksles, en ik ben best fit en sterk, dus ik dacht dat dat wel goed zou komen. Nou, dat valt even tegen! Je kunt niks. Vechtsport is hartstikke technisch. MMA combineert alle vechtsporten. De vechters moeten kennis van alle disciplines combineren. Hoe ze bewegen, het is een soort choreografie, dat zie ik graag. Omdat ik weet wat het is om op hoog niveau te sporten, kijk ik met extra bewondering. Wat wint er in een duel: kracht of techniek? Die vraag vind ik ook los van MMA interessant. Zo beland ik wel eens bij filmpjes waarin dieren vechten. Overheerst de leeuw of de hyena? Waarom?

„Net als in het gewone leven, weet je met voetbal nooit hoe het loopt. Ik ben een aantal keer op cruciale momenten geblesseerd geraakt. Nu speel ik derde divisie. Volgend seizoen ga ik een treetje omhoog naar tweede divisie. Wie weet waar ik zonder blessures stond. Ik heb wel eens een seizoen geen club gehad. In die tijd ben ik wel eens treurig geweest, maar ik bleef bezig. Trainen, jezelf fit houden, zo kwam ik eruit. Bang voor blessures ben ik niet. Je weet dat het kan gebeuren. Voetbal is een contactsport, met harde duels. Als je daar op het veld mee bezig bent, komt het niet goed. Mijn hoofd moet leeg zijn. Voorheen was ik bijgelovig, eerst je linker- dan je rechterveters strikken. Nu doe ik dat niet meer. Als je een keer niet je geluksonderbroek aanhebt, slaat de paniek toe.”

Knock-out

‘In de tijd dat ik bij PSV speelde, keek ik voor de wedstrijd altijd filmpjes van Mike Tyson. Hoe harder de knock-out hoe beter. Tegenwoordig kan ik voor de wedstrijd alles kijken, zelfs Kees van der Speks Oplichters in het buitenland.

Tijdens de training luister ik snelle muziek, geen Bob Marley, wel Kodak Black of Yung Nnelg. Die laatste twee zijn Nederlandse hiphopartiesten die niet zo mainstream zijn. Ze wijken af van de hiphopstandaard. Hun tekst gaat vaak wat dieper. Daar kan ik me beter mee identificeren. In deze wereld proberen we allemaal vooral zo normaal mogelijk te zijn. Ik denk dat dat snel ten koste gaat van jezelf zijn. Voor mij is dat heel belangrijk. Ik doe wat ík wil. Als dat m’n haar blond verven is, doe ik dat. Wil ik een tatoeage, neem ik die. Niet per se om af te wijken, maar zodat ik mezelf volg. Ik ben vrij impulsief en meestal pakt dat goed uit.

„Op sociale media volg ik veelal mensen die me op het vlak van kleding inspireren. Daarbuiten ook iemand als MMA-vechter Conor McGregor. Hij laat zien hoe ver je komt met een positieve instelling. Zijn leven begon hij met heel weinig en nu is hij enorm succesvol. Veel mensen die ik volg zijn positief. Zelf probeer ik situaties ook zo licht mogelijk te bekijken. Mijn toekomst visualiseer ik met die instelling. Van 9 tot 5 op een kantoor zitten, ga ik later sowieso niet doen. Ik zie veel andere mogelijkheden voor na voetbal, met Instagram kun je volgens mij ook goed geld verdienen.”