Vader en zoon Kargbo: liefde voor voetbal als verbindende factor

Vader en zoon Ibrahim Kargbo (19) is vernoemd naar zijn vader, die levenslang is geschorst wegens matchfixing. „Je kunt mijn vader neerhalen, maar je krijgt ’m niet kapot.”

Ibrahim Kargbo jr., aanvaller van KSV Roeselare.
Ibrahim Kargbo jr., aanvaller van KSV Roeselare. Foto Wouter Van Vooren

Ibrahim is een kleuter in Sierra Leone als er op een dag een onbekende man voor het huis van zijn moeder in Freetown staat. De man, breedgeschouderd, begin twintig, heeft een cadeau voor hem meegebracht. „Kom”, roept hij met een bal in zijn handen, „kom.”

Ibrahim aarzelt. Wie is deze vreemde? Hij weet niet dat de man zijn verwekker is, een profvoetballer uit Sierra Leone die zijn geld verdient in Europa en zo nu en dan overkomt om zijn zoon te zien. Wanneer Ibrahim op zijn zesde bij hem in Antwerpen gaat wonen, is het de liefde voor voetbal die hen bindt. De zoon bewondert de strijdlust van zijn vader. Gebroken teen of niet, zijn vader speelt door. „Hij is mijn voorbeeld.”

Maar zijn vader is óók een controversiële voetballer. Ibrahim (19) is de zoon en naamgenoot van Ibrahim Kargbo (37), de oud-middenvelder van Willem II die onlangs door de FIFA voor het leven is geschorst wegens matchfixing.

Kargbo was de eerste voetballer die schuldig werd bevonden aan omkoping in de eredivisie. Als speler van Willem II zou hij in 2009 het duel FC Utrecht-Willem II hebben gemanipuleerd, onthulde De Volkskrant in 2015. De krant beschikte over e-mails waarin Kargbo aan de Singaporese matchfixer Wilson Raj Perumal om 200.000 euro vroeg. Kargbo ontkende. Later achtte ook de KNVB matchfixing bewezen. Nu, vier jaar na de onthullingen, heeft de FIFA hem geschorst, net als zeven andere spelers uit onder meer Malawi, Zimbabwe en Trinidad.

Kargbo senior is ontstemd. Aan de telefoon zegt hij hetzelfde wat hij vier jaar geleden ook zei: „Ik heb niets gedaan. En bovendien: Nelson Mandela zat ook 29 jaar onterecht vast.”

Ibrahim Kargbo junior heeft nooit aan zijn vader getwijfeld. „Voetballers die aan matchfixing doen, nemen voetbal niet serieus. Mijn vader houdt van het spel. Ik weet zeker dat hij dit nooit zou doen.”

Bloeddiamanten

Kargbo jr. heeft net getraind als hij neerploft in de verlaten sponsorzaal van KSV Roeselaere. Bij de Belgische tweededivisieclub tekende hij in 2017 zijn eerste profcontract. Naast hem staat een schoenendoos. Hij tilt het deksel eraf en laat een paar nieuwe sneakers zien, opgestuurd door zijn sponsor Puma. „Daar heb ik altijd op gehoopt als ik prof zou worden, een persoonlijk sponsorcontract.”

Achter zijn timide oogopslag gaat een levendige prater schuil. Hij kiest zijn woorden zorgvuldig als hij vertelt dat hij ooit dé spits van België hoopt te worden. Hij hongert naar goals, fans, roem – alles waar hij als kind van droomde toen hij zelf zijn ballen knutselde van boeken en tape, in de straten van Freetown.

Dat we over zijn vader praten, vindt hij geen bezwaar. „Je kunt mijn vader neerhalen, maar je krijgt hem niet kapot. Hij is sterk. Vertrouwt op zijn God.”

Kargbo jr. is drie dagen na de eeuwwisseling geboren, aan het slot van een burgeroorlog die 200.000 burgers het leven kostte. Via de film Blood Diamond (met Leonardo DiCaprio) kreeg hij een indruk van wat zich indertijd in zijn geboorteland heeft afgespeeld. Sierra Leone is het land van bloeddiamanten, machetes en staatsgrepen, met de mooiste stranden van Afrika.

Kargbo senior is halverwege de oorlog vertrokken. Hij was ongeveer vijftien jaar oud en ging naar een Zweedse club. Daarna belandde hij via Nederland (Feyenoord) bij clubs in Brussel en Charleroi. Dat hij op zijn zeventiende vader werd, was niet gepland. „Dat heb je soms als je jong bent”, zegt hij nu.

Voetballen in Antwerpen

Als hij in België is gesetteld, nemen hij en zijn nieuwe partner Ibrahim jr. in huis. „Ik ben zelf op straat opgegroeid en nauwelijks naar school geweest”, vertelt hij. „Ik wilde Ibrahim jr. meer kansen bieden dan hij in Sierra Leone zou hebben gekregen.”

Ibrahim jr.: „Ik had nog nooit van Europa gehoord toen mijn vader over een vliegtuig en verhuizen begon. Mijn moeder vond het goed. Zij was nog jong en had al genoeg zorgen.”

In Antwerpen voetballen vader en zoon elke dag in het park. Senior brengt junior naar een proeftraining bij de profclub Beerschot. Ibrahim jr. mag blijven. Op YouTube staan korrelige beelden van de doelpunten die hij in de jeugd van Beerschot maakte.

Het is de tijd dat zijn vader een vaste waarde is op het middenveld bij Willem II. Daar zou hij volgens de KNVB met twee ploeggenoten 75.000 euro hebben ontvangen voor het manipuleren van het duel FC Utrecht-Willem II in 2009.

Kargbo zucht. „Natuurlijk heb ik niet elk duel perfect gespeeld. Dat kan ook niet. Maar supporters liepen er wel met me weg. Wat er vervolgens allemaal over me is gezegd, heeft me mijn carrière gekost. En veel geld.”

Terwijl hij na de aantijgingen langzaam afglijdt naar de lagere regionen van het profvoetbal, werkt Ibrahim jr. zich juist gestaag omhoog. Hij is rond 2011 met zijn oom naar Londen vertrokken. Zijn oom, een broer van zijn vader, had hem zien spelen tijdens een vakantie in Sierra Leone en wist zeker dat zijn neef in Engeland kon slagen. Stages bij Arsenal en Chelsea lopen op niets uit, maar hij speelt uiteindelijk wel vier jaar bij Reading, een niveau lager.

De Premier League lonkt als Crystal Palace interesse toont. Hij kan een beurs krijgen, een soort pre-profcontract, maar als zijn oude club Beerschot aanklopt voor een opleidingsvergoeding, trekt de Londense club het aanbod in. „Daarom speel ik nu bij Roeselare”, zegt Ibrahim jr.

Dagelijks contact

Kargbo senior kende de trainer van Roeselare en regelde er een stage die zijn zoon met succes afrondde. Nu bellen ze elkaar bijna dagelijks. Zit hij reserve, dan zegt zijn vader dat hij geduldig moet zijn; ook grote voetballers presteren weleens minder. „Nadat ik met België onder 19 had gescoord tegen Engeland, kreeg ik per dag vijf of zes berichten van voetbalmakelaars die me wilden vertegenwoordigen. Ik wist niet wat ik daarmee aan moest. Op zo’n moment helpt mijn vader.”

Foto Wouter Van Vooren

Kargbo senior sloot zijn carrière af bij de semiprofs van Dulwich Hamlet. Hij volgt nu een businesscursus en woont met vrouw en kinderen in Londen. „Ik heb verder niks”, zegt Kargbo senior. „Hier ben ik ook maar gewoon een vreemdeling, just a black man.” Geld heeft hij naar eigen zeggen weinig. „Ik heb twee huizen in Sierra Leone en een eigen voetbalacademie.”

Dáár houden ze wel van hem, zegt Kargbo jr. „Mijn vader helpt kinderen en neemt geld mee voor onze familie. De mensen daar hebben hem nodig. Ik niet meer, maar mijn moeder, mijn zusjes, zijn ouders en zijn eigen zussen wel. Ook zij zijn door alle ellende gestraft.”

Net als de KNVB deed ook het Openbaar Ministerie onderzoek naar Kargbo senior. Wegens gebrek aan bewijs werd de zaak geseponeerd. Kargbo kondigde aan dat hij een schadevergoeding ging eisen bij de KNVB, voor alle inkomsten die hij zou zijn misgelopen. Hij kreeg hulp van een Belgische advocaat en was begin 2019 klaar voor zijn claim, totdat hij vernam van het internationale matchfixingsonderzoek tegen hem.

Het gevolg is bekend: een levenslange schorsing door de FIFA. De aanklacht zou zich volgens Kargbo senior toespitsen op twee interlands van Sierra Leone. Die zouden volgens de FIFA zijn gemanipuleerd. De 0-0 tegen Zuid-Afrika in 2008, een WK-kwalificatiewedstrijd, en de 1-1 tegen Egypte in 2010, voor kwalificatie voor de Afrika Cup. „Egypte was het beste land op het continent. En daar spelen wij gelijk tegen. Hoe kunnen ze mij hier dan van beschuldigen? Het komt door een vrouwelijke official uit Sierra Leone”, beweert hij. „Zij doet er alles aan om mij te pakken.”

Kargbo jr. zegt dat hij niet alle details van de beschuldigingen kent. Wel heeft hij het gevoel dat zijn vader er alleen voor staat. „Het is moeilijk voor hem. Het is tien tegen één. De wereld is tegen hem.”

Een ding weet Kargbo senior zeker. Zijn zoon zal nooit voor Sierra Leone spelen. „Ik kan dat niet toestaan na wat ze mij hebben aangedaan.”