Ruzie met opa en oma

In het opslagdepot van iLost, een verzamelpunt van gevonden voorwerpen, vertellen verloren spullen een verhaal. Geerke Catshoek schetst de eigenaar.

Foto Olivier Middendorp

Anti-aging-crèmes, twee old school pyjama’s en een uitgeprinte e-mail over een potje bridge: dit is de koffer van een ouder stel. Opa en oma hebben een nachtje opgepast bij het gezin van hun dochter of zoon, denk ik, omdat de jonge ouders nodig eens moesten doorzakken. Nu waren ze weer op weg naar huis. Met een tekening van hun kleinkind.

Ze zijn nogal wat vergeten. In hun koffer zit een oplader, maar geen iPad. Ook mist er een pyjamabroek. Het roze speldje van hun kleindochter kwam waarschijnlijk na het vlechtjes maken per ongeluk in oma’s toilettas terecht. Het potje zelfgemaakte jam – pensionado’s hebben daar tijd voor, toch? – wilden ze cadeau doen, vermoed ik, maar ook daar hebben ze stomweg niet aan gedacht.

De eigenaars van deze koffer zijn misschien niet scherp, maar daar zijn ze zich van bewust. Ze lezen er zelfs over. Het spiritueel getinte boekje dat ze bij zich hebben legt uit dat de linkerhersenhelft – dit is voor mij ook nieuw – vaak onvoldoende is ontwikkeld, wat verminderde wilskracht en een slecht concentratievermogen zou kunnen verklaren. Opa en oma kennen hun eigen zwakheden, blijkbaar.

Daarnaast was het waarschijnlijk een optelsom. Het kleinkind vergde veel aandacht. Het humeur van de katerige ouders was niet te harden. Er ontstond ruzie. Misschien werd de sfeer zo naar, dat ze halsoverkop vertrokken. Zo abrupt, dat er geen tijd was voor een douche, of schoon ondergoed. Dat concludeer ik dan weer uit het feit dat ik geen vieze onderbroeken tussen hun spullen kan ontdekken. Op zich ben ik daar dankbaar voor, dus daar hoor je me verder niet over.

De conclusie van dit verhaal? Haast en vergeetachtigheid combineren slecht. Het was verrassender geweest als ze hun koffer niet op het perron hadden laten staan.