Alle mensen eten graag aardappel

Aan tafel Aflevering 4 van een serie over lekker eten. Marjoleine de Vos over de genderneutrale aardappel. Gebakken met een uitje, in room in de oven of als puree. Alles is heerlijk.

In de kranten en tijdschriften die op tafel lagen ging het veel over mensen (eigenlijk voornamelijk vrouwelijke mensen) die geen zin meer hadden in hun sekse. Ze wilden gewoon mens zijn. Prima. Dat wil ik ook. De meeste mensen wel denk ik. Zou er, vroeg ik me af terwijl ik een toastje met verse kaas en sockeye zalm at, ook genderneutraal eten bestaan?

Tijdens een weekend in Duitsland met twee meer mannelijke en twee meer vrouwelijke mensen was me opgevallen dat de mannen meer vlees aten, zij het niet uitsluitend. De mannen aten ook roerei met garnalen, kabeljauw en taart. Of dat wat zegt? In een van de worstenmakersboeken die ik heb, wordt gedaan alsof alleen mannen worst maken en van worst houden. Dat is grappig bedoeld denk ik, maar altijd als het gaat om grote stukken vlees gaat het over mannen. Vlees lijkt het minst genderneutraal van alles, wat jammer is, want ik vind een groot stuk vlees uitbenen, vullen en braden heel leuk werk. Net als worst maken. Maar niemand zegt dat het niet mag, tenslotte, althans niet om de reden dat ik een vrouw ben.

Eerst maar eens zoeken op manneneten. En ja: er zijn sites voor kokende mannen. Oef, hoe traditioneel. De echte mannen eten van de barbecue of ze kijken voetbal en genieten daarbij van ‘snackballetjes’: „Wij kennen geen vrouw die dit lekker vindt.” Je kunt ze in blik krijgen begrijp ik en dat lijkt me inderdaad meteen al smerig, en verder kun je ze ook zelf maken. Veel gehakt met kaas of anders een beetje Aziatisch gekruid. Maar er bestaan ook heel veel ‘healthy’ snackballetjes, meestal propvol suiker in plaats van vol vlees: gemalen dadels, vijgen, kokos, honing, noten, dat werk. Bah.

Real men don’t eat quiche heette een boek uit de jaren tachtig waarin het over mannelijkheid ging. „Veel groente en weinig aardappelen, dat eet voor een man niet zo lekker”, citeerde Gerard Reve ooit met instemming. Daar hebben we dus dingen te pakken die een man niet zo graag eet en dat komt neer op: groente. Hm. Klinkt me ook erg ouderwets in de oren, maar die aardappelen waarvan er niet te weinig moeten zijn, dat is wat anders. Aardappelen zijn altijd lekker, gewoon gekookt met boter en zout, of in de schil gekookt en even ruw met een vork geprakt en overgoten met een royale scheut groenige olijfolie. Heerlijk. Maar ook gebakken met een uitje, of in room in de oven of als puree – er is eigenlijk geen bereidingswijze die niet geschikt is met aardappel. Alles is smakelijk en zelfs heerlijk, als de aardappel dat zelf maar is. Dat laatste is nog het moeilijkste. Vooral nu de supermarkten zo geheimzinnig doen over wélke aardappelen ze hebben, ze heten ineens allemaal ‘vastkokend’ dan wel ‘kruimig’.

Aardappelen lijken mij echt genderneutraal. Aardappelsalade met octopus, nieuwe aardappeltjes met daslookpesto, gebakken aardappelen met gepofte knoflook: alle mensen eten graag aardappelen als ze niet door hun geografische omstandigheden rijst of maïs moeten eten. Behalve sommige niet-genderneutrale vrouwen die menen dat ze er dik van worden. Die eten dan vaak weer wel avocado’s die de dubbele hoeveelheid calorieën bevatten. Nu ja. Wij mensen weten wat we eten: de nieuwe aardappeltjes die er nu zijn! Hoera!