Waar junks hurken achter de bosjes worden de honden stoned

Talk of the Town Honden die van poep eten worden stoned als die van junks afkomstig is. „We zien ze binnenkomen uit alle Amsterdamse parken.”

Foto Getty Images/iStockphoto

Zo’n junk die stoned rondzwalkt, tja, maar je eigen hond! Het overkwam Monique Kok met haar ‘labradoedel’ Gooffie, een vrolijke zwarte krullenbol van 1 jaar. En die bleek niet de enige.

Ze had met Gooffie door het Wertheimpark in Amsterdam gewandeld. Toen de hond een paar uur later opeens begon om te vallen dacht Monique dat hij een TIA had of iets dergelijks. „Het leek wel of hij een fles wodka op had”, zegt ze. Maar toen de assistente van de dierenarts direct herkende wat er aan de hand was, herinnerde Monique zich dat Gooffie een poosje had rondgescharreld in het struikgewas achter de dikke boom, nabij het Spiegelmonument. De junks die in het park rondhangen laten in die struiken hun broek even zakken en Gooffie smulde later van het resultaat. Gooffie was stoned.

Het blijkt een bekend fenomeen uit de Amsterdamse parken. Junks poepen in het struikgewas omdat drugs de darmbewegingen nogal beïnvloeden: meer peristaltiek door coke of ecstacy, constipatie met ‘overloopdiarree’ bij opiaten als heroïne of morfine. Honden eten daar van – en raken stoned als de bekende garnaal.

’s Zomers één à twee per week

„Als het mooi weer is komen ze regelmatig binnen”, zegt assistente Kelly van Dierenkliniek Vondelpark in de Johannes Verhulststraat; „in de zomer zeker een of twee keer per week. In de winter misschien eens per maand.” Die hebben dan ‘gescoord’ in het Vondelpark waar ze even los mochten van het argeloze baasje. „Vanmiddag kregen we ze nog binnen”, zegt de assistente, „een grote en een kleine hond. Vooral die grote, een Staffordshire, was er niet best aan toe. Hij viel om, liet zijn urine lopen, zijn ogen draaiden heen en weer en hij reageerde panisch op prikkels: een deur die dichtsloeg, een lichtflits. We hebben hem in observatie genomen.” Een braakmiddel, Norit en een waterinfuus zijn doorgaans de remedies in dit soort gevallen.

Hij viel om, liet urine lopen, zijn ogen draaiden en hij reageerde panisch op prikkels

Zo’n vijftig tot honderd gedrogeerde honden per jaar komen er ook binnen bij het Medisch Centrum voor Dieren aan de Isolatorweg in West, nog voorbij de Houthaven. Sinds 2010 is de kliniek die oorspronkelijk in bescheidener omvang op de Weesperzijde zat, verplaatst naar dit nieuw gebouwde, breed geoutilleerde ziekenhuis voor huisdieren. Alle specialismen van de medische zorg, van chirurgie tot oogheelkunde en van radiologie tot orthopedie zijn hier vertegenwoordigd met 120 medewerkers, inclusief de algemene dierenartsen en het ondersteunend personeel. Als spoedkliniek is het MCD dag en nacht geopend.

Ademhaling plat

„We zien ze binnenkomen uit alle Amsterdamse parken”, zegt dierenarts Tjitte Reijntjes. „Mensen bellen: mijn hond doet zo gek; meestal weten wij dan al wel wat er aan de hand is. Als ze dan ook nog vertellen dat hij smakkend uit de bosjes kwam is het wel duidelijk. Je ziet de hond wankelen op zijn poten, de ogen draaien heen en weer, meestal zijn ze sloom en vallen direct in slaap. Het varieert een beetje, afhankelijk van de drug die ze binnen hebben gekregen. Een trage hartslag betekent vaak: opiaten. Die leggen de ademhaling gedeeltelijk plat.” Een braakmiddel werkt als er nog maar weinig tijd is verlopen sinds de inname – daarna niet meer. Dan gaat er een schep koolstof (Norit) in een bak voedsel, een soort half vloeibare paté: de patiënt (gangbare term in het MCD) heeft meestal wel trek. En een infuus met water en fysiologisch zout spoelt de hond dan maar eens flink door.

„Overigens”, zegt Reijntjes, „is het niet eens altijd via junkenpoep dat de patiënt stoned is geraakt. Thuis kan nog weleens slordig worden omgesprongen met pilletjes of een joint: die likt de hond dan van de tafel af. We hadden een keer een meneer die zelf op een houseparty ecstacy had geslikt en nog een pilletje voor de nacht had bewaard. Maar die had zijn hond weten te vinden. Zo kwamen ze allebei stoned hier binnen; die meneer zat maar te rillen, diep in zijn jas gedoken: van ecstacy schijn je het koud te krijgen.”

Monique Kok heeft voor haar hond het Wertheimpark ondertussen maar verruild voor het Marineterrein: daar zie je zo gauw geen junk.