Of mannen mij als gelijke behandelden?

100 jaar vrouwenkiesrecht Katja Staartjes (56) bereikte als eerste Nederlandse vrouw de top van de Mount Everest, in 1999.

Foto Annabel Oosteweeghel

„Ik studeerde levensmiddelentechnologie aan de Universiteit van Wageningen. Een paar vrienden gingen wandelen in de bergen, en vroegen of ik mee wilde. In die tijd liep ik hard bij een atletiekvereniging. Ik wilde geen trainingen missen, maar toen ze aandrongen, ging ik overstag.

„In die oneindig grote natuur voelde ik mij nietig. Ik liet mijn gedachten de vrije loop, en genoot van het contrast in de elementen. Toen al merkte ik hoe snel je een band opbouwt in de bergen; je bent van elkaar afhankelijk. Niemand draagt een masker.

„Een jaar later beklom ik de Monte Perdido, een berg van 3.355 meter in de Spaanse Pyreneeën. Of klimmen – het was vooral klauteren. Nog steeds zie ik mezelf meer als een doorgeschoten loper dan als een klimmer.

„Vanuit het klauteren ben ik gaan klimmen. Je komt op een gletsjer en vraagt je af hoe je daar overheen kunt. Ik volgde een aantal cursussen en leerde omgaan met een pickel en met touwen. Toen ik in de Himalaya klom was ik verkocht. Daarna ging ik steeds wat hoger.

„Op de Mount Everest maakte ik deel uit van een commerciële expeditie. We waren met z’n achttienen, ik was de enige vrouw, we hadden elkaar nooit eerder ontmoet.

„Het gemis aan een gezamenlijke voorbereiding leidde tot gebrekkige communicatie en moeizame samenwerking. Het is een van de redenen waarom ik later in kleine, hechte teams ben gaan klimmen.

„Of de mannen mij als gelijke behandelden? Jazeker. Ik presteerde hetzelfde, mijn rugzak was even zwaar. De success rate van vrouwen op Mount Everest is hoger dan die van mannen. Met name jonge mannen willen in hun wedijver nog weleens over hun grenzen gaan. Vrouwen volgen hun intuïtie beter.

„Zonder grote problemen heb ik op Hemelvaartsdag 1999 de top van de Mount Everest bereikt. Een symbolische dag om op de top van de aarde te staan.”