Enorme Drentse ‘Bartje’ kreeg te veel aandacht en moest weg

De ruim acht meter hoge Bartje moest meer aandacht genereren voor Drenthe. Het is onduidelijk waar het beeld naartoe gaat.

Op 3 april verscheen Bartje langs de A28.
Op 3 april verscheen Bartje langs de A28. Foto Pascale Luyks

Het blijkt moeilijk om Bartje Bartels op z’n plek te houden. Het bronzen beeldje van de ontdeugende Drentse romanfiguur in het centrum van Assen was sinds 1982 zeker drie keer opeens verdwenen. En ook van een 8,5 meter hoog beeld van Bartje dat sinds vorige maand langs de A28 stond, is sinds woensdag geen spoor meer te bekennen.

De reuzen-Bartje van kunststof bleek te populair. Dat vertelt Pascale Luyks, verantwoordelijk voor de marketing van Destic, het bedrijf dat het beeld maakte, donderdag. Volgens Luyks werd het beeld dagelijks door tientallen mensen bezocht die ermee op de foto wilden. De boer op wiens land het beeld stond, zou hierdoor te veel overlast ervaren. De boer zelf wil volgens haar geen contact met de pers.

Bartje staat voorlopig in een loods in het Groningse Veendam totdat een nieuwe locatie is gevonden. Misschien moeten liefhebbers binnenkort naar Midden-Drenthe. De gemeente, met Beilen als hoofdplaats, verwelkomt Bartje graag binnen haar grenzen, vertelt een gemeentewoordvoerder desgevraagd. Ook enkele particulieren zouden het beeld willen kopen. Het grote beeld van Bartje had eigenlijk tot de TT van Assen, eind juni, moeten blijven staan.

Pr-stunt

Het metershoge beeld is vooral een pr-stunt voor de fabrikant, erkent Luyks. Maar ook moest de enorme Bartje het imago van Drenthe opvijzelen. Volgens Luyks wordt de provincie landelijk gezien als een „ondergeschoven kindje”, en moet er meer erkenning komen voor de kwaliteiten van de inwoners en bedrijven in de regio.

Bartje Bartels figureert in twee streekromans van de Drentse auteur Anne de Vries uit 1935 en 1940. Het jongetje groeit op in een arm landarbeidersgezin op het Drentse platteland en probeert op creatieve wijze om te gaan met het gebrek aan geld. De uitspraak ‘ik bid niet veur brune bonen’, als Bartje weigert te bidden wanneer zijn moeder bruine bonen op tafel zet, is symbool komen te staan voor Drentse koppigheid.

In 1954 werd een kalkstenen standbeeld van Bartje onthuld bij het oude gemeentehuis in het centrum van Assen, gemaakt door Suze Boschma-Berkhout. Het beeld was met regelmaat het slachtoffer van vandalisme. In 1982 maakte de kunstenares daarom een minder schadegevoelige bronzen versie, die aan de achterkant van het Drents Museum staat. Het originele stenen beeld staat binnen in het naastgelegen Drents Archief.