Snooker: het CDA onder de sporten

Zap Andere tijden ging over de Barend Servetshow, een merkwaardig programma waarbij dingen altijd in het honderd liepen. Nu moet de kijker het doen met snookerspelers die elkaar dwars zitten op de BBC.

Koningin Juliana maakt spruitjes schoon (VPRO)
Koningin Juliana maakt spruitjes schoon (VPRO)

De schoonheid zit in de mislukking. Dat bleek toen snookerspeler Stephen Maguire een paar keer op en neer liep om te zien hoe hij de rode bal moest raken. De keuze die hij nu zou maken, was bepalend of hij door zou gaan naar de halve finale van het wereldkampioenschap. Maguire trok een wenkbrauw omhoog, trok met een wijsvinger zijn ooglid omlaag en dacht na. Als een soort leeuw die zijn prooi peilt, liep hij op-en neer, niet wetend wat te doen. „Dat is de schoonheid van snooker,” legde een commentator uit, „je denkt alleen aan het volgende frame, en niet te ver vooruit.” De BBC zond een marathonsessie uit, terwijl het gewone biljart – het kleine broertje van snooker – hier niet meer wordt uitgezonden. In een interview in de VPRO Gids van deze week legde biljartverslaggever Ben de Graaf uit hoe dat komt: „Het biljarten gaat langzaam achteruit, net als het lidmaatschap van de PvdA en het CDA.”

Jammer eigenlijk wel, want snooker is tragisch genoeg, als je er de tijd voor neemt. Hoogtepunt was de kwartfinale met Maguire. De speler was onzeker, drentelde rond voordat hij zijn keu in positie bracht. Toen het eindelijk zo ver was, boog hij naar voren, wilde een stoot geven, maar deinsde terug voor de onmogelijke hoek. De snookercommentator in de studio zei dat het een lastige, zo niet onmogelijke klus ging worden voor Maguire. „Het enige dat hem te doen staat is to hang around en ervoor zorgen dat hij het zijn tegenstander zo moeilijk mogelijk maakt.” Het leek alsof Maguire meeluisterde. Hij bleef maar rond die tafel hangen, totdat hij opeens bedacht wat zijn opdracht was: ervoor zorgen dat zijn tegenstander Judd Trump zou mislukken door de witte bal in een onmogelijke positie tot de rode ballen te plaatsen.

Een straf op tijdrekken, zoals Onana bijna uitlokte tijdens Ajax – Tottenham, hoort duidelijk niet bij deze sport. Na minutenlang traag flaneren, zeeg Maguire over de tafel als een stervende zwaan. Hij boog, stootte en mislukte zelf. „There is plenty of red in the open now,” zei de presentator.

Alle vooruitgang komt door fouten, anders krijg je een statische cultuur. Deze wijze woorden werden uitgesproken door Wim T. Schippers in de laatste aflevering van Andere tijden voor dit seizoen. Het ging over De Barend Servetshow - het merkwaardige programma waarbij met grote nauwkeurigheid werd gezocht naar de beste manier om de boel in het honderd te laten lopen. „We hadden er lol in om dingen te laten mislukken,” vertelt Schippers aan presentator Hans Goedkoop. Hij zag toch een soort existentialistische somberheid in de shows: „Alles wat iedereen probeert, mislukt,” zei Goedkoop. „Maar, hoe leuk is het dat alles, ondanks de narigheid, toch gewon doorgaat: dat kan je ook zeggen,” wierp Wim T. Schippers tegen.

Ondertussen kwam de aflevering waarin toenmalig koningin Juliana de spruitjes schoonmaakte nog aan de orde. IJf Blokker, oftewel ‘Barend Servet, zo is het maar net’ was na die uitzending bedreigd; er zou een bom onder zijn auto zitten, vertelt hij. En bij Wim T. Schippers waren ooit de banden van zijn auto doorgesneden. Op minder agressieve wijze stelden ook politici Kamervragen over deze majesteitsschennis.

Stromende soep uit de snackbarautomaat, een dans van wc-brillen, Juliana die mee doet aan een talentenjacht door het Wilhelmus te zingen – dergelijke aangename ontregeling is er niet meer op tv. Nu moet de kijker het doen met snookerspelers die elkaar dwars zitten op de BBC. En wie daar niet van gediend is, kan zich de woorden van Wim T. Schippers ter harte nemen: „ik kijk graag naar dingen waar ik niet van gediend ben, doe je dat niet, dan is dat toch verarming.”

Toef Jaeger vervangt vandaag Arjen Fortuin.