Brieven

Brieven 2/5/2019

Westerbork (1)

Leer van het verleden

„Brutalen hebben de halve wereld en de rest zwijgt”, verzucht de directeur van Herinneringscentrum Westerbork in het stuk Westerbork– tocht na ‘aanhoudende intimidatie’ afgelast (30/4). Ik zwijg niet, en gelukkig deze onderzoekster ook niet. Linda Polman herinnert ons in haar boek Niemand wil ze hebben hoe ruim tachtig jaar geleden latere slachtoffers van de Holocaust hadden kunnen ontkomen bij een adequate reactie van landen tijdens de conferentie van Evian (1938). Het omslag toont krantenkoppen uit die tijd: „Keiner will sie haben”, en meer recent van De Telegraaf: „Kansloze asielplaag ongehinderd verder”. Diezelfde krant laat nu iemand aan het woord die zegt dat Westerbork als startplek voor dit evenement „ridicuul” was, omdat hiermee „de link met de Holocaust” gelegd werd. Hier valt niets te ridiculiseren. Herdenken is slechts zinvol als we bereid zijn van het verleden te leren. Ook in Westerbork.

Westerbork (2)

Nooit meer Auschwitz

Van mijn familie zijn 76 leden naar Polen afgevoerd en vermoord. Mede daarom ben ik ‘vriend’ van Herinneringscentrum Westerbork. De bedreigingen vanuit de Joodse gemeenschap op het voornemen over de Nacht van de Vluchteling verbazen me. Deze ‘woordvoerders’ geven een eendimensionale invulling aan het begrip ‘Nooit meer Auschwitz’. Dit jaar is het 80 jaar geleden dat Vluchtelingenkamp Westerbork werd opgericht. Goede aanleiding om – mede door die wandeltocht tijdens de Nacht van de Vluchteling – aandacht te vragen voor het lot van de vluchteling. Een bredere invulling van ‘Nooit meer Auschwitz’.

Europese verkiezingen (1)

Leg EU eenvoudiger uit

Opvallend is dat in het artikel Omdat alle politiek een Europese dimensie heeft (30/4) bij de uitleg van de wetgevende taak van de EU niet de Raad van ministers/Raad van de Europese Unie genoemd werd. Daardoor komen de twee niveaus van de EU onvoldoende in beeld: het supranationale en het intergouvernementele niveau. Met een illustratie van de EU-trias zijn die twee niveaus makkelijker te vangen. Zoals doorgaans ook een illustratie van de thema’s waarover binnen de EU supranationaal dan wel intergouvernementeel besloten wordt (de zogenaamde pijlers van de EU) meer inzicht en begrip biedt dan alleen tekst. De EU-politiek wordt dan minder ingewikkeld dan geschreven media vaak doet vermoeden.


docent geschiedenis en maatschappijwetenschappen

Europese verkiezingen (2)

Dubbel-dubbelmandaat

In de begintijd – eind jaren zeventig - van het Europees Parlement hadden de parlementsleden een zogenaamd dubbelmandaat: lid van zowel het nationale als het Europees parlement. Dat dit – alleen al fysiek – onmogelijk was, moge duidelijk zijn. Echter, de gedachte om het nationale parlement meer te betrekken op het Europese en vice versa, lijkt me alleen maar aan waarde toegenomen. Te overwegen is een dubbel-dubbelmandaat in te voeren: twee parlementsleden, die één zetel bezetten, zowel (samen) in het nationale als in het Europese parlement. Dat maakt de werkdruk dragelijk en het verband is verzekerd.

Sportvrouwen

Verdeel de aandacht

Ondanks de toenemende aandacht voor vrouwen in de sport, was ik onaangenaam verrast door het paginagrote artikel (Boeiend gevecht in de Ardennen, 29/4) over de winnaar van de wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik, en dan vooral in relatie tot het kleine berichtje over de winnares van de vrouwenrit Annemiek van Vleuten en de andere Nederlandse podiumplekken (2, 3, en 12). Iets meer aandacht daarvoor had niet misstaan.