Wedstrijdstress bij stenen stapelen

Sport Bij het Europees Kampioenschap Stenen Stapelen werd Marianne Winter tweede.

Het winnende werk van Marianne Winter, die het meer ‘land art’ noemt.
Het winnende werk van Marianne Winter, die het meer ‘land art’ noemt. Foto Steve Cranko

Ze zijn overal, deze stapeltjes ste nen. Langs rivierbeddingen, in de bergen, op stranden. De anonieme kruimels van mensen die voorgingen. Die als Hans en Grietje een spoor achterlieten om te laten weten dat ze er waren. Of die gewoon stapelden voor een mooie Instagram-foto. Voor sommigen is het een ware kunstvorm. Zij maken stapels om te winnen, zoals tijdens het European Stone Stacking Championship, dat in april plaatsvond in Schotland. Deelne mers tarten de zwaartekracht, en dat is niet geheel zonder gevaar. Marianne Winter moest, net als elke speler, een formulier ondertekenen waarin ze verklaarde zélf te hebben gekozen mee te doen aan deze wedstrijd, bewust van alle gevaren voor een ongeval of zelfs de dood. Winter (vertaler, 45) liet zich niet afschrikken, ging en won. Ze werd overall second en won het onderdeel ‘artistiek’. „Het plan was gewoon te gaan kijken bij de wedstrijd, uit interesse, maar als ik dan toch ging kon ik net zo goed meedoen.”

Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP

Ze stapelde tien jaar lang stenen op het strand in Kaapstad, waar ze woonde, en verzamelde foto’s van deze werken in een boekje. „Ik zei dan tegen mijn familie dat ik ging hardlopen, maar ik hou helemaal niet van sport, dus ging ik dan stapelen. Ook fysiek intensief hoor.” Op een gegeven moment zag ze online wat mensen nog meer bouwden – en dacht ten onrechte dat er lijm aan te pas kwam. Uiteindelijk kwam ze terecht bij de stenenstapelwedstrijd. „Daar verzamelt zich een bijzonder type mens”, zegt Winter. „Iedereen daar maakt kunst die vergankelijk is, het gaat sowieso kapot, en toch vraagt niemand: hee, waarom stapel jíj eigenlijk stenen?” Ze was de enige Nederlandse tussen de ongeveer veertig deelnemers uit heel Europa. „Allemaal mensen die in een steenrijke omgeving wonen. Aan een rivier, of aan zee. Ik woon zelf inmiddels een jaar in Amersfoort en heb in die tijd geen steen aangeraakt. Ik ging er ongetraind in.”

De winnaar kreeg een ticket om naar het wereldkampioenschap in Amerika te gaan. Winter zag de prijs naar een Fransman gaan. „Blij toe. Ik wil daar helemaal niet naartoe, dan wordt het zo’n ding. Het is voor mij nooit een competitie geweest. Het is meditatief, lekker buiten, maar dan ineens moet het sneller of beter dan je buurman.”

Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP
Foto Andy Buchanan / AFP