‘We gingen mannen nafluiten. Erg grappig’

100 jaar vrouwenkiesrecht Nouchka van Brakel (78) was de eerste vrouw die met bioscoopfilms een groot publiek bereikte.

Foto Ringel Goslinga

„Mijn films focussen op de wensen en verlangens van vrouwen. Ze gaan over vrouwen die zich uit het stramien vechten. Ik heb het altijd belangrijk gevonden om een groot publiek te bereiken, omdat ik de wereld wilde veranderen. Dan moet je hard willen werken. Dat doorzettingsvermogen heb ik te danken aan mijn vader, die drummer was. Ik zie nog voor me dat hij op zijn blauwe suède schoenen en in zijn pak de deur uit ging met veertig graden koorts. Die mentaliteit heb ik ook. Filmen ging altijd voor alles.

„Ik ben enig kind. Van huis uit kreeg ik mee dat ik niet anders of minder was dan een jongen. Daarom heb ik ook geknokt voor een betere situatie voor vrouwen. Toen de Dolle Mina’s begonnen, deed ik mee met acties. De eerste keer gingen we mannen nafluiten. Heel grappig. Vaak zijn actievoerders zo humorloos. Later gingen we op de Dam demonstreren: ‘De Pil moet gratis! De Pil moet in het ziekenfonds’! En dan gebeurde dat ook. De dag dat de vergoeding deels werd afgeschaft, heb ik wel even gehuild.

„Toen ik net begon met films maken, had ik een babysitter. Er bestonden nog geen crèches. Al mijn inkomsten gingen naar haar – of hem, soms was het een man. Van mijn echtgenoot, die onderwijzer was, heb ik toentertijd nooit verwacht dat hij minder zou werken om voor onze dochter te zorgen. Dat is heel erg veranderd, zie ik als ik uit het raam van mijn huisje kijk. Er fietst continu een rits mannen op bakfietsen voorbij. Terecht dat het vaderschapsverlof eindelijk wordt uitgebreid. Vrouwen hebben hun participatie opgeëist.”