Foto Roger Cremers

Zangeres Lizzo: ‘Ik was bang voor de stormkracht die uit me zou komen’

Interview Op de hoes van haar nieuwe album toont de Amerikaanse zangeres Lizzo zelfbewust haar imposante lichaam. “Dat is kwetsbaarheid verpakt in kracht.”

Plotseling is het Lizzo die een vraag stelt. Tijdens het interview laat de Amerikaanse zangeres zich niet zomaar uithoren over haar carrière en haar voorkomen. Ze buigt naar voren en vraagt: „Zie ik eruit zoals ik klink?” Het is een confronterende vraag, voor haarzelf en voor degene die hem moet beantwoorden. Want de vraagstelling veronderstelt een verband tussen haar uiterlijk en haar zangstem. Omdat Lizzo zwart is, verwacht de luisteraar misschien dat ze rapt of soulvol zingt. Omdat ze fysiek volumineus is, denkt de luisteraar een grootse klank te gaan horen.

Niet dat Lizzo haar uiterlijk onbenut laat. De 31-jarige zangeres toont haar lichaam als pronkstuk. Ze treedt op in nietsverhullende glitterbikini’s, en ook in tv-programma’s draagt ze weinig kleding. Op deze manier is Lizzo de laatste jaren uitgegroeid tot boegbeeld van de Amerikaanse ‘body positivity’-beweging, die vrouwen met een grote maat zich comfortabel wil laten voelen. Op de hoes van haar nieuwe album poseert ze naakt. De boodschap is: luister je naar Lizzo dan mag je Lizzo ook zien.

Het antwoord op haar vraag, uiteindelijk, is dat Lizzo er nog overweldigender uitziet dan ze klinkt. Haar ogen, haar haar en gestalte, zijn zo imposant aanwezig, dat haar stem daarbij vergeleken luchtiger en ijler is. Aan de andere kant: haar stem ontwikkelt zich, zo blijkt uit een deel van de liedjes op haar nieuwe, derde album Cuz I Love You. In bijvoorbeeld het titelnummer en in ‘Jerome’, klinkt Lizzo zo formidabel als ze eruitziet.

Lizzo, in 1988 geboren als Melissa Viviane Jefferson in Houston, is opgeleid als klassiek fluitiste, en begon te zingen op haar twintigste. De afgelopen tien jaar presenteerde ze zich in wisselende stijl: ze zong in een indierockband, ze rapte, ze zong ballades.

Op Cuz I Love You heeft ze zich inmiddels ontwikkeld tot een discozangeres met uitbundige liedjes en wervelende instrumentaties. De opgewonden single ‘Juice’, met zijn verwijzingen naar jarenzeventigdisco, was meteen een klassieker. In bijvoorbeeld ‘Cuz I Love You’ en ‘Soulmate’ mag Lizzo’s stem vlammen, rauw en verzengend, begeleid door schetterend koper en loeiende koortjes.

Haar stem heeft ze geleidelijk geboetseerd, zegt Lizzo. „Je stem vinden is een langdurig proces. Misschien heb ik hem nog steeds niet werkelijk gevonden.” Ze tikt een lange gemanicuurde nagel op tafel. „Toen ik rockzangeres was, zong ik hard en ruig. Daarna kanaliseerde ik die kracht tot een genuanceerder geluid omdat ik r&b wilde zingen. En toen pop. Alles, behalve soul.” Waarom liet ze soul achterwege? „Ik wilde niet gestereotypeerd worden: ‘zwarte vrouw zingt gospel en soul’.”

En er was nog een reden, zegt ze. „Ik was bang voor de stormkracht die uit me zou komen. Ik was bang voor mijn eigen stem: te groot, te wild, te onhandelbaar. Zo’n soort vrouw, zo’n overweldigend type, wilde ik niet zijn. Tot ik me realiseerde dat ik niet bang kan blijven voor mijn eigen kracht. Dat hoor je op het nieuwe opnamen: dit ben ik zonder angst.”

De hoesfoto van haar nieuwe album, waar ze zonder make up en met loshangend haar van opzij in de camera kijkt, is niet representatief voor de manier waarop Lizzo zich doorgaans toont. Op het podium presenteert ze zich als een discodiva, met glittermake-up, glimmend balletpak, boa’s en spiegelbollen.

De spanning tussen de aandacht voor haar uiterlijk en voor de muziek, is een constante, zegt ze. Voor haarzelf draaide haar carrière altijd in de eerste plaats om muziek. Maar de buitenwereld was vooral geïnteresseerd in haar verschijning. „Mijn imago was wat mensen als eerste frappeerde”, zegt Lizzo. „Eerst vonden ze mij leuk en daarna de muziek. Tegenwoordig is het andersom, ik pak mensen in met ‘Juice’ of ‘Cuz I Love You’, en daarna zien ze pas mij. Dat is verfrissend. Nu kan ik denken: vind je mijn muziek aantrekkelijk? Wacht maar tot je mij ontmoet!”

Volgens Lizzo wordt de persoonlijkheid van de muzikant steeds belangrijker. „In de jaren negentig, als je een liedje hoorde op de radio, wist je misschien niet eens hoe die een persoon heette. Je vond gewoon het nummer goed. In deze tijd zijn luisteraars intensief betrokken bij een artiest, door sociale media. Ze kennen je mening, ze weten wat je als lunch eet.”

Op die manier investeert de luisteraar in een artiest. „Je investeert je tijd, daarom wil je dat jouw artiest wint. Inmiddels zijn er veel mensen die mij willen zien winnen.” Lizzo lacht. „Ik pas goed in deze tijd, ik ben dol op sociale media.”

De aanhang houdt van haar vrolijke zelfverzekerdheid, te horen in een regel als: ‘I don’t need a crown to know that I’m a queen’. Die zelfverzekerdheid is zwaar bevochten, zegt ze. Het heeft jaren geduurd voordat Lizzo haar lichaam accepteerde, en ze zich niet meer liet afleiden door heersende opvattingen over hoe een vrouw eruit moet zien. Het is een blijvend gevecht, zegt ze. „Soms mijd ik de spiegel. En soms vind ik mijn lichaam simpelweg prachtig.”

Op het album zingt ze het nummer ‘Tempo’, samen met haar idool, zangeres/rapper Missy Elliott. Lizzo croont een toepasselijke diva-tekst over cake en champagne. ‘I like my water wet’, verzucht ze. En ze wil vooral ‘tempo’, ze wil alles snel en hard, vooral seks. Langzaam ziet ze niet zitten. Daarom zingt ze: ‘slow songs are for skinny hoes’: langzame liedjes zijn voor dunne tutjes. „Ik heb lang getwijfeld over die regel. Ik vroeg aan mijn producer: ‘Kan ik dit wel zingen?’. Ik vond het grappig, maar ik wil niet dat iemand zich buitengesloten voelt door mijn muziek. Welke maat je ook hebt.”

Vergoelijkend zegt ze: „Ik heb het niet letterlijk over dunne vrouwen, hoor. ‘Dun’ is ook maar een geestesgesteldheid.” Ze lacht uitbundig. „Ik durf mezelf nu op een kwetsbare manier te uiten.” Ze citeert nog een regel. „‘I’m cryin’ cuz I love you’, bijvoorbeeld. Huilen is kwetsbaar, liefhebben is krachtig.”

Ze wijst naar haar album. „Net als die foto. Ik ben daar op mijn kwetsbaarst. Maar door er zo onverstoorbaar bij te zitten, kun je zeggen: dat is kwetsbaarheid verpakt in kracht. Dat is het thema van mijn album, of eigenlijk van mijn hele leven.”