‘Het is een wonder boven wonder’

Noussair Mazraoui Het seizoen van Noussair Mazraoui leek na de uitwedstrijd tegen Juventus voorbij. Dinsdag viel hij in tegen Tottenham Hotspur.

Noussair Mazraoui (links) in duel met Christian Eriksen.
Noussair Mazraoui (links) in duel met Christian Eriksen. Foto Koen van Weel/ANP

Noussair Mazraoui wijst naar boven. Hoe het kon dat hij daags na Juventus-uit te horen kreeg dat zijn seizoen mogelijk voorbij is en twee weken later een half uur invalt in een Champions League-halvefinale die in dat stadium de toppen van intensiteit heeft bereikt? „God.” Hij lacht een beetje, maar hij meent het. „Dat is voor mij de enige logica.”

Het is „een wonder boven wonder”, vindt Mazraoui, dat zijn seizoen niet al afgelopen was nog voor er een prijs verdeeld is. De lelijke hoek die zijn been en voet maakten na een duel met Paulo Dybala deed het ergste vermoeden.

Hij zegt, het is bijna niet voorstelbaar, dat hij te horen had gekregen dat één enkelband afgescheurd was en een andere ingescheurd. Maar twee dagen na het trauma kon hij alweer lopen zonder krukken. Uit een eerste diagnose werden volgens hem zwarte perspectieven geschetst, vertelde hij dinsdagavond na de gewonnen eerste wedstrijd tegen Tottenham Hotspur (0-1). „De dokter zei al: het is per persoon verschillend hoe je herstelt. Gelukkig ben ik een persoon die er snel bovenop komt.”

Door zijn gebrek aan wedstrijdritme – hij was voor Juventus-uit ook nog geschorst geweest in competitie en Champions League – kreeg Joël Veltman in Londen de voorkeur als rechtsback. Maar een half uur voor tijd viel Mazraoui in om Lasse Schönes controleurswerk over te nemen voor een Ajax-verdediging in de verdrukking. „Als je er vanaf het begin instaat, groei je mee met de wedstrijd. Nu kom je erin: gelijk heen en weer, heen en weer, druk zetten, naar voren, weer terug. Ik moest na twintig minuten wel even ademhappen, kijken hoe lang we nog moesten.”

Dat was niet lang meer, toen. Ajax hield stand in het stadion dat voor de aftrap „our fortress” werd genoemd door de voice-over onder de gelikte montage op de immense videoschermen. Het fort van de Spurs was de vesting van Ajax. De 0-1 – met dank aan Donny van de Beek – gaat mee naar de Johan Cruijff Arena, waar volgende week woensdag een duel om de Champions League-finale wacht.

Mazraoui bracht kort na zijn entree de 0-2 binnen handbereik. De Spurs lieten gaten vallen en na een combinatie aan de zijlijn met Hakim Ziyech schreed Mazraoui met grote passen naar het doel. Via Dusan Tadic en David Neres eindigde de bal op de paal.

Kickstart in München

De reflectie op zijn eerste volledige seizoen in het eerste team van Ajax gaat onherroepelijk over Bayern München-uit (1-1) en de kickstart van de campagne met dank aan zijn goal die voortkwam uit de aanvallende impuls in zijn brein. „We hebben toen aan onszelf en aan de wereld laten zien wat we kunnen. Van daaruit groeit je hoop steeds meer en is het gaan groeien binnen de groep. Bij Bayern kon je zien wat er mogelijk is, als je voor elkaar vecht. De trainer zet het goed neer, met de juiste tactiek steeds.”

Maar een seizoensoverzicht van Mazraoui is niet compleet zonder de inzinkingen die er ook waren. In de Kuip tegen Feyenoord (6-2 nederlaag) leek hij in een andere dimensie te dolen. En bijna verpestte hij eigenhandig de titelstrijd, met dat hoge been zwaaiend en de rode kaart die volgde tegen PSV – waarna het een lastig verhaal leek te gaan worden voor Ajax in de topper een maand geleden. Hij bedankt zijn ploegmakkers, die nog een 3-1 overwinning voor elkaar voetbalden. Twee wedstrijden nog in de competitie en Ajax, op gelijke hoogte met PSV, heeft een veel beter doelsaldo dan de nummer twee.

Mazraoui’s carrière hing al eens aan een draadje: als een van de weinigen in Jong Ajax ging hij een tijd zonder profcontract door het leven. Hij was overal inzetbaar behalve onder de lat. Maar de tragiek van een allrounder is dat er lang getwijfeld werd of hij wel dat ‘ene’ had, het echte Ajax-gen. Tot zijn negentiende moest hij zelf zijn vervoer organiseren vanuit Leiderdorp, terwijl ploegmaten in gesponsorde bolides naar De Toekomst sjeesden.

„Pff. Dat is lang geleden hè”, zegt Mazraoui. Tweeënhalf jaar geleden kreeg hij zijn contract. „Op dat moment kan je niet zover denken als waar je nu staat. Ik geniet er vol van.”

De persmedewerker van Ajax wenkt: laatste vraag. Het is tijd voor de bus, tijd voor het hotel. Tijd voor recuperatie. De bekerfinale wacht, zondag. De maand van het zilverwerk is begonnen, de ramadan begint dit weekend. Daarna door naar de Afrika Cup met Marokko. Nee, hij voelt zijn enkel niet. „Niets aan de hand.”

Correctie (1 mei 2019): In een eerdere versie van dit artikel stond de zin: ‘Het is middernacht Britse tijd’. Maar het was middernacht Nederlandse tijd. De zin is verwijderd.