Brieven

Brieven 1/5/2019

Verkiezingen

Teleurstelling is overal

Tom-Jan Meeus vraagt zich in zijn column af waarom kiezers van rechts-populistische partijen zich telkens laten teleurstellen (Hoe de crisis in FVD bewijst dat media in campagnetijd hun taken verzaken, 27/4). De lieden van LPF, Verdonk, Wilders en Baudet: bij allen lijkt hun narcistische zelf het vroeg of laat te winnen van de beloftes aan hun kiezers. Allereerst: Meeus gaat ervan uit dat dit kiezers zijn met gelijkblijvende motieven. Ik durf dat niet zo zeker te stellen. Maar het meest verwonderde ik me over het feit dat Meeus lijkt te stellen dat kiezers alleen teleurgesteld worden door déze partijen. In Nederland stelt bijna iedere partij zijn kiezers op enig moment teleur. Denk aan de kiezers van PvdA en VVD die, goeddeels ongewild, in een coalitie terechtkwamen. Of denk aan de kiezers van D66 die nu moeten toezien hoe hun partij compromissen sluit met ChristenUnie. Sterker: misschien heeft aanhoudende teleurstelling door keurige (midden)partijen de kiezers wel in de armen van rechts-populisten gedreven. Zo bezien zou Meeus zich niet moeten verwonderen over waarom deze kiezers zich laten teleurstellen, maar hoe het komt dat deze mensen – ondanks alles – blijk blijven geven van vertrouwen in het democratisch bestel door telkens toch weer te komen stemmen. Dat is het echte wonder.


politicoloog

Koninklijk huis

Als we toch afschaffen

In aanvulling op Japke-d. Bouma’s column Laten we stoppen met ‘Koningsdag’ (27/4): kunnen we ook niet stoppen met ‘Koninklijk Huis’? Er is namelijk niemand die dat kan uitspreken. Ik hoor koonklijk huis, koonlijk huis, kooklijk huis of zelfs kookhuis.