Opinie

    • Marc Hijink

Niet klagen over je provider

De jaarlijkse verrassing van KPN kwam afgelopen week binnen, via een gortdroog mailtje. De prijsverhoging bedraagt deze keer ruim 5 procent: 72 euro per maand voor een alles-in-één abonnement. Losse belminuten worden bijna 8 procent duurder, voor de vaste lijn waarop alleen mijn moeder belt. Daarnaast verdwijnen negen tv-zenders waar ik niet naar keek. Ervoor in de plaats komen vier nieuwe tv-zenders die ik nooit zal bekijken.

VodafoneZiggo pakt het slimmer aan: in april werd de snelheid van alle kabelaansluitingen met 25 procent gratis verhoogd. De jaarlijkse prijsstijging houdt VodafoneZiggo nog onder de pet, om de feeststemming niet meteen te bederven.

Volgens vergelijkingssite Breedbandwinkel stegen de prijzen van dataabonnementen de afgelopen vier jaar met 28 procent, tot gemiddeld 33 euro. Alles-in-één pakketten kosten nu gemiddeld 46 euro per maand. Omdat de ‘pure’ data-abonnementen relatief duur zijn, duwen providers hun klanten naar gecombineerde bundels. Van daaruit stappen mensen minder snel over naar een concurrent, zelfs al worden de prijzen langzaam opgevoerd.

We kijken steeds meer online video, toch zijn Nederlandse consumenten moeilijk los te wrikken van hun tv-bundels. In 2018 zegden volgens onderzoeksbureau Telecompaper 25.000 van de 7,5 miljoen huishoudens het tv-pakket op (0,3 procent). Het percentage opzeggers stijgt tot 0,7 procent, is de verwachting, maar het blijft een bescheiden aantal. Dat komt omdat Ziggo het tv-pakket verplicht stelt en tv-bundels in Nederland relatief goedkoop zijn. Amerikanen, bijvoorbeeld, betalen al snel honderd dollar per maand aan tv-zenders. Dan valt er echt te besparen als je de settopbox de deur uit doet.

Afgezien van de pesterige prijsverhogingen hebben Nederlanders weinig te klagen over hun providers. Zeker niet als je op vakantie bent in Swaziland en je column wilt doorsturen. De verbinding is hier op zijn best brak. Ik typ sneller dan het adsl-abonnement waarvoor mijn gastheer 50 euro per maand betaalt – een godsvermogen hier. Als het waait doet internet het helemaal niet, vertelt hij. Bovendien kijkt de overheid mee met al je berichten.

Swaziland is namelijk een dictatuur. De heerser heet Mswati III, een koning die geen selfies uitdeelt maar celstraffen. Vorig jaar besloot hij op zijn verjaardag Swaziland een andere naam te geven: Eswatini. Dat is nog eens wat anders dan koekhappen op koningsdag. Net zoals de koninginmoeder hier geen Beatrix heet maar Ntfombi, The Great She-Elephant.

Als ik als jochie zeurde dat ik honger had, kreeg ik te horen dat ik trek had – kinderen in Afrika hebben honger. Dat geldt ook voor breedband internet, dat onder de evenaar door de bank genomen duurder is dan boven de evenaar.

Ik schaam me als ik mijn Afrikaanse vrienden vertel over de honderden megabits die thuis elke seconde door de meterkast razen. En ik schaam me voor de zwerm landgenoten die neerstrijkt in een restaurantje met een open wifinetwerk. Ze vreten het Afrikaanse internet tot op de laatste kilobyte leeg, na de ontbering van een hele dag offline zijn. Het wereldwijde web is oneerlijk verdeeld.

Marc Hijink is redacteur technologie

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.