Opinie

Mooie vrouwen zijn gevaarlijk

Bloedmooie vrouwen worden op kantoor minder betrouwbaar gevonden dan minder aantrekkelijke vrouwen, zo las Japke-d. Bouma vorige maand in een onderzoek. En nu?, schrijft ze. „Wat moet ik met dat nieuws?”

Japke-d. Bouma

Op de redactie van NRC werken louter bloedmooie, betrouwbare vrouwen. Dus daar hebben we dat probleem niet. Maar élders worden supermooie vrouwen op kantoor minder betrouwbaar gevonden, minder eerlijk en wordt er eerder gevonden dat ze ontslagen moeten worden dan minder aantrekkelijke vrouwen.

Dat las ik tenminste vorige maand, in een onderzoek van de universiteiten van Washington en Colorado.

Daaruit bleek dat als bij een fictief persbericht een foto van een zeer mooie vrouw stond die bedrijfsnieuws ‘bekendmaakte’, zij door een testpanel minder betrouwbaar werd gevonden dan als een man of een minder aantrekkelijke vrouw dat deed. Voor zeer aantrekkelijke mannen gold dat niet. Zij hadden af en toe zelfs voordeel van hun uiterlijk.

Onderzoekster en assistent-hoogleraar management Leah Sheppard noemt dat het ‘femme fatale-effect’, zo zegt ze als ik haar bel in Washington. „Mooie vrouwen worden gevaarlijk gevonden”, zegt ze. „Mooie mannen niet.”

Toch is het ook weer geen oplossing om dan maar zo ‘lelijk’ mogelijk te zijn als vrouw, zegt Sheppard. Want uit ouder onderzoek blijkt weer dat aantrekkelijke mensen vaak een hoger salaris krijgen en een betere baan. „Ik vind het ook oneerlijk”, zegt Sheppard, „maar voor vrouwen lijkt het het beste om maar ‘gewoon mooi’ te zijn.”

Gewoon mooi – ik zuchtte eens diep. Moet dat nou nóg steeds voor vrouwen? En hoezo zijn mooie mannen niet gevaarlijk? I beg to differ, Amerikaans testpanel! Maar ik dacht vooral: wat moet ik met dit nieuws, als vrouw?

Moet ik nu kiezen of ik mooi óf betrouwbaar wil zijn? Trots zijn als mensen me onbetrouwbaar vinden, huilen als ik betrouwbaar wordt geacht, of juist andersom? En wat moet je als vrouw als je onbetrouwbaar én lelijk bent?

Maar ik dacht ook: is het eigenlijk wel een probleem, als je een onbetrouwbare vrouw bent? Ik ken best wat onbetrouwbare mensen met een hoog salaris. Je kunt als vrouw bovendien wel aan de gang blijven, zeker op het werk. Want je mag al niet te bazig zijn, niet te onzeker, niet te sletterig, want dan word je als minder competent gezien, en zeker niet te naïef want dan krijg je geen interessante klussen. Doodmoe zou je ervan worden.

Weet je wat ik dan ook zou doen? Ik zou me niet te veel van dit soort studies aantrekken. Leah Sheppard zegt dat overigens zelf ook keurig in de disclaimer bij haar artikel: er is nog veel meer onderzoek nodig om te bewijzen dat de effecten zich ook in het échte leven voordoen. Ik zou dus lekker bloedmooi zijn als je bloedmooi wilt zijn, vrouwen van Nederland. En lelijk als je lelijk wilt zijn.

Dus een Cleopatra als je een Cleopatra wilt zijn, of een Mata Hari als dat beter uitkomt. Maar een Marilyn Monroe is ook prima hè. Of een Ien Dales, een Khadija Arib, een Jeanne d’Arc of een Carla de Boer uit Waddinxveen die net heur haar geknipt heeft.

Maar het allerbeste is het natuurlijk om gewoon je eigen glorieuze zelf te zijn. En dat ‘mooi’ en ‘lelijk’ lekker helemaal te laten zitten, wat de testpanels ook zeggen. En wie weet, als vrouwen dat lang en onverstoorbaar genoeg volhouden, worden ze ooit eens minder op hun uiterlijk beoordeeld en meer op hun prestaties.

Net als mannen.

Tips via @Japked op Twitter.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.