Recensie

Recensie Muziek

Inter Arma op hun best als blues in het drijfzand zakt

    • Peter van der Ploeg

Wat zit er toch in het water in Richmond, Virginia? Naast grootheden Lamb of God en Gwar, kwamen er de laatste jaren frisse bands als Municipal Waste, Windhand, Iron Reagan en Bat op. Wat het ook is, ook Inter Arma drinkt er graag van.

Dat kwintet speelt, net als veel Richmond-bands, graag over de grenzen van genres. Inter Arma maakt een intense mix van stroperige sludge à la Neurosis, loeizware death metal en lome americana. Daarmee is het lastig jongleren, en Inter Arma blijft op dit vierde album experimenteren met de dosis. Zo is het geluid op Sulphur English nog iets looiïger dan voorheen. Daarentegen neemt de band alle tijd om songs op te bouwen. Zoals het prachtige ‘Stillness’, waarin stoffige blues heel langzaam in drijfzand wegzakt. „Enchanted by the fires burning within” echoot Mike Paparo vanuit de verte, voordat het in negen minuten met aanzwellende trommels en rondzingende gitaren echt ontvlamt. Inter Arma op hun best.