Recensie

Recensie Film

Een typisch Franse driehoeksverhouding

Romantisch drama De Franse film ‘L’homme fidèle’ gaat over verlangen dat nooit vervuld kan worden. Toch blijft de film licht en frivool. Misschien wel iets te.

Sinds zijn doorbraak in Bertolucci’s The Dreamers (2003) verdiende Louis Garrel zijn sporen als acteur in menig Franse filmhuisfilm. Nu maakt de zoon van regisseur Philippe Garrel er zelf een, zijn tweede film als regisseur. Garrel speelt zelf de hoofdrol en castte zijn nieuwe echtgenote Laetitia Casta voor de andere hoofdrol. L’homme fidèle begint met een scène waarin Marianne (Casta) haar vriend Abel (Garrel) meedeelt dat zij zwanger is van een ander, Abels beste vriend Paul. Abel hoort het onderkoeld aan en verlaat het appartement. Acht jaar later, Abel is inmiddels een tv-journalist, overlijdt Paul plotseling en treft Abel zijn vroegere vriendin weer op de begrafenis. Langzaam bloeit hun oude liefde weer op, iets wat Mariannes zoontje met lede ogen aanziet - Abel pakt in zijn ogen zijn moeder af. Extra complicerende factor is Pauls zus Eva, die al sinds haar kindertijd verliefd is op Abel en nu toenadering zoekt.

Zo’n klassieke driehoeksrelatie is heel erg Frans, denk Jules et Jim (François Truffaut, 1962) maar dan met twee vrouwen en één man. L’homme fidèle ís ook heel erg Frans, met naast het onderwerp liefde en verlangen een literair script dat voice-overs gebruikt en meermaals van perspectief wisselt. De opvatting dat verlangen nooit vervuld kan worden, want dat resulteert (onbewust) in een gevoel van teleurstelling, lijkt heel erg op de psychoanalytische ideeën van de controversiële Franse psychiater en theoreticus Jacques Lacan.

Dit klinkt allemaal heel bedacht en steriel maar L’homme fidèle houdt alles licht, deels door de nouvelle vague-achtige stijl, deels door de uitwerking van het script. Garrel kreeg daarbij hulp van de befaamde scenarist Jean-Claude Carrière (1931) en wist oudgediende Philippe Sarde (1953) te strikken. Lily-Rose Depp (1999), de dochter van Johnny Depp en zangeres Vanessa Paradis, geeft de iets te frivole film dan weer een stoot jeugdige energie.