Recensie

Recensie Film

Avengers zijn murw gebeukt

Superheldenfilm Na 22 films krijgt de eerste fase van het ‘Marvel Cinematic Universe’ een ontknoping met ‘Avengers: Endgame’. Dat werkt minder goed dan een op zichzelf staande film.

Robert Downey Jr. als Tony Stark/Iron Man.
Robert Downey Jr. als Tony Stark/Iron Man. Beeld Marvel Studios

Precies een jaar na Avengers: Infinity War komt Avengers: Endgame in de bioscoop. Die eerdere film eindigde in mineur. De zeer gedenkwaardige superschurk Thanos, een melancholieke reus die lijdt aan grootheidswaan, slaagde er aan het einde van die film in met een knip van zijn vingers de helft van het universum te laten verkruimelen. Ook een flink deel van de Avengers werd daarbij weggevaagd.

Endgame begint dan ook in mineur. De overgebleven Avengers – Captain America, Black Widow, Iron Man, Hawkeye en Thor – zijn zwaar gehavend. Alleen de Hulk heeft de halvering van het universum tamelijk ongeschonden doorstaan en zorgt voor wat ‘comic relief’.

Nooit eerder kwam Marvel zo dicht bij de ernst en zwaarmoedigheid van de concurrent DC. Aan de andere kant beseffen de filmmakers maar al te goed dat de kijkers al hadden bedacht dat het enig denkbare vervolg op de apocalyps een poging moet zijn tot tijdreizen om het onheil ongedaan te maken en dat zo’n vervolg een beetje cheesy is. De Avengers maken dus zelf al volop grappen over andere films zoals Back to the Future, die over tijdreizen gaan. Zo serieus nemen de Avengers zichzelf gelukkig ook weer niet, tenminste niet de hele film lang.

Trauma

De Avengers hebben wel lang, heel lang nodig om zich te herpakken na alle traumata. Die tijd is hen gegund door regisseurs Anthony en Joe Russo, die ruim drie uur uittrokken voor de film. De regisseurs hebben volledig ingezet op de finale, die kolossaal en spectaculair uitpakt. Ze kunnen hun kruit daarom tamelijk lang drooghouden.

Voor de fans van Marvel, die de personages al 22 films lang hebben kunnen volgen sinds de eerste Iron Man elf jaar geleden uitkwam, is dat geen bezwaar. Zij hebben al zoveel geïnvesteerd in hun emotionele band met de personages in het Marvel Cinematic Universe, dat ze ook eindeloos met ze kunnen treuren. Maar voor reguliere bioscoopgangers zou de eerste helft van de film wat meer mogen opschieten. De Avengers zijn tamelijk mat en murw gebeukt. Dat is begrijpelijk gezien de stand van zaken in het verhaal, maar voor avontuur en drama niet echt een ideaal uitgangspunt.

Endgame is weliswaar bepaald niet het einde van Marvel Cinematic Universe, maar wel de afsluiting van het eerste hoofdstuk. Nieuwe superhelden die al kleine rollen hebben in Endgame zoals Captain Marvel staan al te trappelen. Maar dat maakt het einde van sommige helden van het eerste uur voor de fans niet minder smartelijk. Zij krijgen waar ze op gehoopt hadden in Endgame. Maar als afsluitende film werkt Endgame minder goed dan de meeste andere Marvel-films als een eigen geheel. Daarvoor moeten er te veel losse eindjes aan elkaar worden geknoopt. Infinity War was een hoogtepunt in de Marvel-reeks. Endgame is daarvan het adequate slot, maar geen nieuw hoogtepunt.