Zo zoekt Hollywood naar de opvolgers van Game of Thrones

Pilots Vele miljoenen besteedt Hollywood aan pilots. Proefafleveringen van series die de nieuwe hit moeten worden na Game of Thrones. „Er is geen formule.”

Game of Thrones-fans hielden op 14 april in New York een premièrefeestje.
Game of Thrones-fans hielden op 14 april in New York een premièrefeestje. Foto AFP

Na ruim anderhalf jaar wachten, is vorige week het achtste en laatste seizoen van Game of Thrones van start gegaan. Alle vragen over hoe de relatie tussen Daenerys en Jon zich zal ontwikkelen, hoe Cersei zich zal wreken en wie de Night King nu werkelijk is, zullen gauw worden beantwoord.

De winter is hier – naar de gevleugelde uitdrukking uit de serie – en wat dat betekent houdt de hele wereld al sinds 2011 in de ban. In acht jaar heeft de HBO-show de tv-grenzen verlegd in bereik, budget en succes. Op dit moment hebben alle grote Hollywood-studio’s dus hetzelfde doel: dat succes met een nieuwe serie proberen te evenaren.

Iedereen wil de nieuwe Game Of Thrones, The Sopranos of Breaking Bad ontdekken en hét moment waarop dat kan is nu, in de pilotfase.

De meest getalenteerde makers van Hollywood breken zich in deze periode het hoofd over originele verhalen en personages om een pilot te mogen ontwikkelen. Hoewel de praktijk verandert en bijvoorbeeld Netflix nog nauwelijks pilots bestelt, wordt zo’n op zichzelf staande aflevering nog steeds veel gebruikt om een serie te verkopen aan zenders of streamingdiensten en hun adverteerders.

Lees ook: Slotseizoen Game of Thrones is het einde van een tijdperk

Pilot-veteraan

Robert Munic is één van die makers. Hij werkt als uitvoerend producent bij HBO en is veteraan op het gebied van het produceren van pilots. Voor de thuiszender van Game of Thrones ontwikkelt Munic nu zijn 35ste pitch.

Tot nu toe haalden twee van zijn scripts de tv: The Cleaner en Ice. Dat lijkt weinig, maar zijn succesratio is gemiddeld. Een zender als HBO koopt jaarlijks ter ontwikkeling zo’n veertig tot vijftig series in de scriptfase. Daarvan komen er pakweg acht tot een shoot en – met geluk – worden uiteindelijk drie gedraaide pilots een serie.

Wanneer studio’s een pilotscript hebben gekocht, gaat de tekst maandenlang door tientallen handen en werken schrijvers en ontwikkelaars soms wel aan achttien versies voor het wordt goedgekeurd.

Is het script goed genoeg om er een aflevering van te maken, dan wordt de shoot gepland. Daarvoor trekken grote studio’s zo’n 7 tot 10 miljoen dollar (6 tot 9 miljoen euro) uit. „Een behoorlijke investering”, zegt Munic. „Als ze uiteindelijk zes tot acht pilots in ontwikkeling hebben voor dat budget, waarvan er maar één of twee zullen worden uitgezonden, wordt het al gauw een financieel spelletje.”

Dat er zoveel geld is voor proefafleveringen heeft onder meer te maken met de adverteerders. „Iedere studio wil een zo mooi, groots en meeslepende productie presenteren aan de merken die hún rekeningen betalen”, zegt Munic. „Wanneer ABC, Fox of HBO aan tafel zitten met giganten als Johnson & Johnson of Viagra willen ze één ding en dat is opvallen.”

Dat verklaart waarom een pilot er vaak veel beter uitziet dan de rest van een serie, zegt Munic. „Wanneer een pilot eenmaal is verkocht, is het productiebudget van de gehele serie vaak maar een fractie van wat het was. Als je kijkt naar de pilot van Lost (2004-2010) bijvoorbeeld, die is ongelooflijk. De show zag er goed uit, maar je kunt zien dat er later minder geld te besteden was. Het is alsof je voor de pilot aan een feature-film werkt en als je geluk hebt, maak je daarna indies.” Onafhankelijke producties met een (veel) lager budget dan een blockbuster.

Je merkt dat je ineens gehoor gaat geven aan de craziest shit.

Tijdens elke fase van ontwikkeling kan een studio de productie van een pilot staken, zegt Munic. Zelfs als je al dagen aan het opnemen bent. Dat kan gekke dingen met je doen. „Je merkt dat je ineens gehoor gaat geven aan de craziest shit. Het is zo’n moordend creatief proces dat je vooral gewoon de finishlijn wil halen. Wanneer iemand van de studio dan plots suggereert één van je favoriete personages te schrappen, hoor je jezelf soms zeggen: ‘Ja, hoor, dat moet wel lukken.’”

Focusgroepen

Wanneer de aflevering ook de montage heeft overleefd, belanden producers en schrijvers uiteindelijk bij de ‘focusgroepen’. Daarvoor worden mensen als Munic naar Las Vegas gevlogen. „Daar zoekt de zender feedback van de ‘gemiddelde Amerikaan’”. In een achterkamer van een casino kijken de makers door een spiegelruit mee hoe een groep mensen op hun programma reageert.

Munic: „Zij krijgen 100 dollar of een diner met biefstuk en kijken met sensoren aan hun lichaam naar je pilot. Zo blijkt uit de verzamelde data dat de groep het leuk vindt om te zien wanneer de familie als gezin aan tafel dineert, dat vrouwen afhaken wanneer de ouders vervolgens ruzie krijgen en dat mannen extra geïnteresseerd zijn zodra er een achtervolging met een auto te zien is.”

Op basis daarvan wordt besloten hoeveel en wat nog aangepast wordt, of scènes opnieuw gedraaid moeten worden of dat hele scènes of zelfs karakters uit de serie worden geknipt.

Geen fantasy

De afgelopen jaren heeft HBO hits geproduceerd als Game of Thrones (2011-2019), The Sopranos (1999-2007), The Wire (2002-2008) en meer. Maar voor elk succes zijn er honderden pogingen die de tv niet hebben gehaald, series waarvan je de naam niet eens meer weet of die het niet langer volhielden dan één seizoen.

„Je weet het nooit”, zucht Munic. „Er is geen formule. Je moet nu ook weer niet het fantasy-genre expliciet gaan najagen, omdat Game of Thrones werkt. Het gaat om de wereld die je creëert. Kijkers moeten tijd willen doorbrengen met jouw karakters.” Met heel Hollywood streeft Munic die ambities nu na. Voor we weten of zijn HBO-serie, met de schrijvers van Sons of Anarchy en met Taylor Kitsch (True Detective, Friday Night Lights) in de hoofdrol, het gat dat Game of Thrones achterlaat op zal vullen, moet hij nog heel wat fases doorstaan.