Recensie

Recensie Theater

Het pretpark dat er nooit kwam

‘Er was eens een pretpark!’, over een middeleeuws pretpark in Almere dat er nooit kwam, is een geslaagde voorstelling over de waarde van fantasie en de magie van de werkelijkheid.

Scène uit ‘Er was eens een pretpark’
Scène uit ‘Er was eens een pretpark’ Foto Bart Grietens
    • Elisabeth Oosterling

Er was eens een schrijver van fantasyboeken, die een kasteel in Almere kocht om daar een pretpark vol tovenaars en trollen te beginnen. Jarenlang werkte hij aan zijn project, maar het ‘sprookje’ liep niet goed af: de schrijver moest zijn droom opgeven. Het kasteel staat er nu verlaten bij.

Theatermaker Karlijn Kistemaker liet zich inspireren door deze waargebeurde geschiedenis en maakte Er was eens een pretpark! bij Theatergroep Suburbia.

In een oud, leegstaand kantoorpand in Almere begint de voorstelling als een bijeenkomst van de fictieve ‘Orde der Cultuur Flevoland’. De presentatoren van de avond zijn Annelies en Gert-Jan (charmante rollen van Dorien van Gent en Simon Heijmans). Zij dragen beiden een bril met zwaar montuur en zijn gehuld in identieke gilets, waarop het logo van de orde is gestikt. De bijeenkomst moet bijdragen aan het verwerkingsproces: alle aanwezigen hebben zogenaamd een rol gespeeld bij het ontstaan en de teloorgang van het pretpark. De hele geschiedenis zal daarom zo feitelijk mogelijk worden naverteld, beloven Annelies en Gert-Jan. Muzikant Radboud (Keez Groenteman) zorgt voor auditieve ondersteuning met luchtig-speelse nummers en middeleeuwse klanken.

Er was eens een pretpark! schurkt tegen de werkelijkheid aan, maar speelt er ook nadrukkelijk mee. Zo hebben de presentatoren steeds meer moeite om afstand te bewaren tot het verhaal. Vooral Annelies laat zich meer en meer meeslepen, tot irritatie van Gert-Jan. Dat levert komische scènes op. Langzaam ontspoort de bijeenkomst en wordt de situatie fantasierijker, alsof het pretpark zich begint op te dringen. Annelies hult zich in een middeleeuws gewaad, Radboud komt opeens op als viking. Wanneer een autistisch zusje haar opwachting maakt, komt de moraal (de waarde van fantasie) er wel erg dik bovenop te liggen. De magie van dit verhaal schuilt toch juist ook in het waargebeurde er van.