Brieven

Brieven

De krant stond de afgelopen dagen bol van de mogelijke symbolische betekenissen die aan de Notre-Dame toegedicht kunnen worden. Marc Chavannes schreef dat hij de vernieuwde kathedraal op een eurobiljet wil zien, als teken van Europese vitaliteit (Kathedralen verbinden Europeanen, 17/4). Briefschrijver R.P. Boon zag heil in een Europese restauratie om uiting te geven aan Europese eenheid. Positief bij-effect volgens hem: het geeft een signaal aan nationalistische populisten. Ik stelde me voor hoe de Notre-Dame een symbool van Europese eenheid zou worden, dankzij Europese subsidie of als logo op een nieuw eurobiljet. Het lukte niet. Ook zette ik mijn empathisch vermogen in voor een uitstapje als een imaginaire populist. Ik was niet onder de indruk van het signaal dat de kerk gaf , ik zag eerder mogelijkheden om tegen het Europese beleid aan te schoppen. Ik ben gek op mooie symboliek en poëtische bewoordingen over dit prachtige monument, maar laten we niet overdrijven. Het schuurt om de kathedraal in te zetten als symbool van Europese waarden. Het gaat voorbij aan hoe symbolen ontstaan. Franse gele hesjes, paraplu’s in Hongkong en bijen in Manchester: symbolen ontstaan ongedwongen, spontaan, gedragen door een grote groep mensen. Men moet die symboliek eerst voelen, voordat ie gedragen wordt.