Anderson .Paak op North Sea Jazz, Rotterdam, juli 2016.

Foto Andreas Terlaak

‘Ik moet lachen als mensen boos op me worden’

Anderson .Paak Soulzanger Anderson .Paak verraste met het plots uitbrengen van een nieuw album, ‘Ventura’, een album over de liefde, waarop Smokey Robinson meezingt. „Ik heb veel meegemaakt. Daardoor is mijn motto: alles wat mis kan gaan, gaat mis.”

Anderson .Paak heeft net gesoundcheckt. Nu komt hij de kleedkamer binnen en pakt een stuk mango van een schaal. Op tafel in de hoek liggen twaalf hoedjes, in allerlei tinten geel, roze, oranje, blauw en rood. Ernaast staat een rij kleurige schoenen en een rek met kleren. Voordat .Paak vanavond het podium van de uitverkochte Afas Live, in Amsterdam, oploopt, zal hij hier een outfit uit kiezen.

Anderson .Paak heeft veel mogelijkheden, in meerdere opzichten. Hij kan drummen, zingen, rappen en onvermoeibaar dansen. Hij is een autodidact van 36, die na jarenlang ploeteren de wereld aan zijn voeten ziet liggen. Hij treedt op voor uitverkochte zalen. .Paak is een perfectionist en houdt van werken, vooral nu hij overal weerklank krijgt.

Morgen verschijnt zijn tweede album binnen vijf maanden, het vierde album waarvan de titel verwijst naar zijn geboorte-staat Californië. De namen van Venice (2014), Malibu (2016) Oxnard (2018) en het nieuwe Ventura zijn ontleend aan een noordwaarts oplopende reeks kustplaatsen.

In zijn muziek ontwikkelde .Paak een afgewogen combinatie van heden en verleden. Aangevuurd door zijn eigen funky drumstijl laat hij zijn raps kronkelen tot ze klinken als een melodieuze zangpartij. .Paak maakt van rap een soulvol genre.

Anderson .Paak, geboren als Brandon Paak Anderson (de punt voor zijn achternaam, symboliseert naar zijn zeggen „aandacht voor detail”), had zich lange tijd geoefend in de luwte. Hij woonde in zijn auto of logeerde bij vrienden, terwijl hij allerlei baantjes had om zijn vrouw en kind te onderhouden. Ondertussen besteedde hij zoveel mogelijk tijd aan het uitwerken van eigen muziekstijl.

Niet blijven zitten

Sinds 2016 bereikt hij een groot publiek. Dat was dankzij zijn tweede album Malibu, maar ook door de live-concerten, waarbij hij zelf drumt, maar regelmatig naar de rand van het podium komt rennen om te dansen. Het lijkt alsof .Paak niet kan blijven zitten bij zijn eigen muziek.

In zijn kleedkamer, een paar uur voor zijn optreden in Amsterdam, gaat hij zitten op de bank en vertelt over Ventura, dat bij wijze van verrassing verschijnt. Maar het lag al een tijdje klaar, zegt hij. „De nummers waren opgenomen in dezelfde periode dat ik Oxnard maakte. Ik verdeelde de songs over twee albums, die naar mijn idee complementair waren.”

Het verschil tussen Oxnard en het nieuwe Ventura zit in de onderwerpkeuze, zegt hij. Het ene album is scabreus en rauw, het ander is liefdevol. De muziek heeft zich aan de thema’s aangepast, aldus .Paak: hoekig en funky op de een, en vloeiend op de ander.

Het is duidelijk welk album hij ‘rauw’ noemt: het is Oxnard dat de luisteraar meevoert langs getuigenissen over orale seks, seks in auto’s, relaties met meerdere vrouwen, wilde feesten en relatieproblemen. Er is ook verdriet, bijvoorbeeld om de recente dood van collega/vriend Mac Miller (door een overdosis): ‘Wishin' I still had Mac wit' me / How do you tell a nigga slow it down when you livin’ just as fast as ‘em?’, zingt hij in ‘Cheers’.

Het nieuwe Ventura daarentegen, is een liefdesalbum. Een album, zegt .Paak met een ironische glimlach, „waar mijn vrouw trots op kan zijn”. Nummers als ‘Come Home’ en ‘Chosen One’ gaan over de relatie met zijn vrouw en kinderen, of kijken terug op de periode dat hij en zijn vrouw elkaar net leerden kennen, tien jaar geleden. „Dat was de begintijd. We waren een goed stel, konden niet van elkaar afblijven. Nu hebben we een gezin en ben ik een muzikant die een groot deel van het jaar op tournee is. Hoe houd je je huwelijk romantisch, vraag ik me in de liedjes af, hoe vind je het gevoel terug van het begin? Dat is voor andere stellen al niet makkelijk, maar voor ons, door mijn werk, is het extra gecompliceerd.”

Smokey Robinson

In de studio verwerkte .Paak deze kwestie in het liedje ‘Make It Better’. Tijdens het schrijven, met medeproducers Alchemist en The Artful Dodger, zei Alchemist dat dit een nummer was waar Smokey Robinson op zou kunnen zingen. De gevierde soulzanger, die in de jaren zestig liedjes schreef als ‘Tears Of A Clown’, wilde wel langskomen. „Maar toen hij mijn tekst hoorde, met daarin de nodige ‘fucks' en scheldwoorden, was hij heel beslist: ‘Als het een liefdesliedje wordt, moet je het ook werkelijk lief maken. Verleid haar met woorden, zing de dingen die ze graag hoort.”

Smokey Robinson nam het lied mee naar huis. „De volgende dag had hij alle ruwe taal eruit gehaald. Bovendien had hij het refrein veranderd. Mijn tekst was ‘It’s easier to run away/ than to eat what’s on your fuckin’ plate’. Hij maakte er van: ‘It’s easier to walk away/ than to look for what would made you stay’. Ik dacht: Perfect, dat is precies waar het om gaat.”

Waar .Paak op Ventura de dagelijkse realiteit van zijn relatie bezingt, beschreef Oxnard een fantasiewereld. In ‘Sweet Chick’, bijvoorbeeld, zingt hij over een reeks sekspartners met ieder een eigen karakter (veganistisch, SM, sportief, etc.). ‘Headlow’ beschrijft orale seks in een auto, vanuit het oogpunt van de mannelijke verteller, waarbij de ramen langzaamaan beslagen raken. Ondertussen passeren buiten mogelijke toeschouwers.

Paak vertelt over deze details – de ramen, de passanten – met een grote grijns op zijn gezicht. „Dit soort teksten vind ik leuk om te zingen en te bedenken. Waarom? Omdat ik me graag bezighoud met dubbelzinnigheden en humor. Dat vind ik sexy; die verwijzingen en suggestieve humor.

„Mijn muziek wordt nu eenmaal voor een groot deel geïnspireerd door vrouwen en door seksuele relaties met vrouwen. Muziek in het algemeen is volgens mij bedoeld om mensen in een sensuele stemming te brengen, zoals Marvin Gaye en Barry White ook deden. Dansen, je lekker voelen in je lichaam. Ik wil dat mijn muziek dat soort gevoelens voortbrengt. Kippenvel, wil ik veroorzaken.

„Zelf vind ik het opwindend om bezig te zijn in een auto, en te weten dat andere mensen ons kunnen zien. Vandaar dat ik zing: ‘I see them watching us’. Ik weet niet of anderen dat herkennen, maar dat is waarvoor ik muziek maak: ik wil mensen ontmoeten die net zo maf zijn zijn als ik.”

Lees ook de recensie van het concert in maart: Anderson .Paak rapt een parelend snoer van woorden

Preutse tijd

.Paak vindt dat hij met deze onderwerpen een leemte vult. „Veel muziek is voorzichtig of zelfs laf. Ik ga de diepte in. Ik noem de dingen bij hun naam. Maar ik ben niet gek. Ik weet ook wel in wat voor preutse tijd we leven. Ik wist dat dit woede zou opwekken. Er zijn genoeg types die deze teksten schandalig vinden.

„Ook daarom wilde ik het nieuwe album snel uitbrengen. Zodat de fans die zich boos maakten over mijn boodschap, zich weer met iets anders kunnen bezighouden.”

We praten over de staat waar hij opgroeide, en die hij vaak noemt in zijn liedjes. Waar staat Californië voor? Hij somt de voordelen op van Californië: de zee, het strand en het feit dat er geen belachelijk koude winters zijn. „Er speelt natuurlijk meer. Geweld, racisme, politieke onrechtvaardigheid. Maar voor mij persoonlijk is het de staat waar ik me kon ontwikkelen van straatarm tot welgesteld.”

Inmiddels heeft hij auto’s, een mooi huis, en maatschappelijke status. „Ik ben veranderd. Maar ik weet wat er kan gebeuren. Toen ik opgroeide zaten mijn ouders om de beurt in de gevangenis. Mijn vader was verslaafd aan drugs, zijn vader was verslaafd aan drugs, mijn stiefvader was verslaafd aan drugs. Ik heb veel meegemaakt. Daardoor is mijn motto: alles wat mis kan gaan, gaat mis. Ik ga er altijd vanuit dat de pleuris weer uitbreekt.”

Hij lacht breed. „Dat is waarom ik alles grappig vind. Als mensen boos op me worden of tegen me schreeuwen, moet ik lachen. Het maakt me niets uit. Er is veel voor nodig om me van streek te maken of boos.”

Dat maakt .Paak nog geen allemansvriend, zegt hij. „Ik vermijd mensen die me energie kosten. Ik werk keihard en daar heb ik mijn krachten voor nodig. Ik werk hard voor mijn gezin. Mijn familie, daar ben ik zuinig op, juist omdat ik weet dat alles zomaar weg kan zijn. Kijk, ik woon mooi, ik heb veel schoenen en auto’s, maar wat heb je daar uiteindelijk aan?” Hij gebaart naar de tafel met hoedjes en de kleren in de hoek. „Ik geef niet om bezit, als je doodgaat kun het toch niet meenemen.” Hij grijnst. „Ik heb tenminste nog nooit een lijkkist met een aanhangwagen gezien.”

Ventura is nu uit bij Warner Music. Concert: Lowlands, 16/8-18/8 Biddinghuizen.