Brieven

Brieven

Foto AP

Ieder land heeft nationaal cultureel erfgoed, erfgoed waar de inwoners van het betreffende land met recht apetrots op zijn.

Ik zie een Frankrijk gedompeld in diepe rouw, Franse burgers staren naar de restanten van een icoon. Vanuit Franse optiek is dat begrijpelijk, maar als je nietsvermoedend je televisie aanzet, word je geconfronteerd met beelden die je een split second doen vermoeden dat er sprake is van een Twin Towers getinte tragedie, met vele dodelijke slachtoffers. Bij mij overheerst toch opluchting dat het tot materiële schade beperkt blijft. De Franse overheid heeft het al over een nationale inzamelingsactie om de Notre-Dame weer volledig op te bouwen. Een puissant rijke Franse familie heeft sans gêne honderd miljoen euro toegezegd. Diezelfde familie had het bedrag misschien beter kunnen besteden aan meer verborgen noden onder landgenoten. Maar wellicht hoopt de weldoener de eigen ziel te reinigen? Juist nu zou ik het prijzen als de EU een gebaar zou maken. Kan Brussel een Europese Subsidie Internationaal Erfgoed in het leven roepen? Het zou een mooi gebaar zijn om het Franse nationale erfgoed en de trots in Europees verband te redden van de ondergang.

Een positief bijeffect: het zou een signaal geven aan nationalistische populisten. Het zou laten zien dat synergie een beter resultaat oplevert dan het kortzichtig terugverlangen naar vervlogen nostalgische tijden, naar tijden en verlangens van ieder landje op zich.