Recensie

Recensie Muziek

Altijd een jazzgroove als ankerpunt

    • Leendert van der Valk

Hoe ver liggen Ethiopië en de Balkan eigenlijk uit elkaar? Die vraag lijkt Black Flower zich te stellen op Future Flora. Het topografische antwoord is ongeveer vierduizend kilometer, maar muzikaal gezien blijkt de afstand kleiner. Het Belgische vijftal maakte eerder al twee albums die leunden op ethiojazz en afrobeat, de nieuwe plaat zoekt het nog wat breder. Een nummer als ‘Hora de Aksum’ brengt je zo naar Bulgarije, en soms is er dub te horen. Het kan desoriënterend werken, maar altijd ligt daaronder een jazzgroove als ankerpunt. Black Flower heeft zich een hypnotiserende en psychedelische sound eigen gemaakt. Melodieën voltrekken zich volgens de bezwerende formules van Arabische toonladders, terwijl de ritmes aan de broken beats doen denken die nu dominant zijn in de urban jazz. Zo past Black Flower in de stroming die plaats biedt aan zowel Afrikaanse ritmes en subtielere hiphopbeats als aan de uitgesponnen contemplatieve spiritual jazz.