In Overgooi is niets op loopafstand

Miljoenenwijken Het aantal wijken met de meeste huizen boven de miljoen euro stijgt. In Almere-Overgooi is het lastig buitenspelen; de kinderen spelen er in hun eigen tuin.

De meerderheid van de huizen in Almere-Overgooi kost meer dan een miljoen euro.
De meerderheid van de huizen in Almere-Overgooi kost meer dan een miljoen euro. Foto’s Bram Petraeus

Vraag aan bewoners van Almere-Overgooi waarom ze er wonen, en ze vertellen eerst waarom ze niet in een andere plaats een huis kochten.

Amsterdam is te druk. En het Gooi, dat aan de overkant van het water ligt, zagen ze ook niet zitten. De mensen die in Overgooi wonen hebben het geld wel, maar de mentaliteit in het Gooi staat ze niet aan.

In het Gooi noemen ze Overgooi juist „de verkeerde kant” van het Gooimeer. Over-gooi.

De bewoners zijn het dus wel gewend, dat ze moeten uitleggen waarom ze in Almere wonen.

Maar deze week veranderde het imago van Overgooi, nadat databureau Calcasa een onderzoek had gepresenteerd. Overgooi is de eerste ‘miljoenenbuurt’ van Almere. Vorig jaar was driekwart van de woningen hier, dankzij de stijgende huizenprijzen, meer dan één miljoen euro waard.

In Overgooi staan zo’n honderdvijftig vrijstaande villa’s, bijna allemaal omringd door hekken en heggen. Hier wonen tweeverdieners die pas na zessen hun auto het grindpad opdraaien. Ze rijden in Volvo’s, BMW’s en Audi’s, Tesla’s. Kinderen hebben hier een eigen badkamer. In de tuinen liggen zwembaden en ook tennisbanen. Als je ’s ochtends door de bossen hardloopt, kom je herten tegen.

Overgooi grenst aan Almere Haven, bossen en het Gooimeer. De wijk wordt aangeprezen als ‘de parel van Almere’.

De poort voor het huis van Peter schuift langzaam open. Met zijn vrouw Rineke verhuisde hij vijf jaar geleden van Steenwijk naar Almere. Ze leerden elkaar kennen bij de bank waarvoor ze werkten. Onder meer vanwege hun werk willen ze hun achternaam niet in de krant.

Het was de ruimte die de doorslag gaf; wáár in de Randstad koop je nog zo veel grond voor zo weinig geld? Voor een kavel van drieduizend vierkante meter betaal je in Overgooi zes ton. Dan mag je er zelf een huis op bouwen.

Grote ambities

De ambities voor Overgooi waren groot, toen in 2002 de eerste kavels in de verkoop gingen. „Dit moest een wijk voor captains of industry worden, de buurt van CEO’s”, zegt Ronald de Ree (49). Hij is piloot, morgen vliegt hij voor een week naar Kuala Lumpur.

De regels voor bouwen in Overgooi waren streng. Je mocht geen villa met een rieten dak neerzetten als de buren dat ook al hadden. Maar in de loop der jaren werd Almere soepeler, zegt De Ree. Omdat, zo vermoeden ook andere bewoners, de wijk met zulke absurde eisen nooit volgebouwd zou worden. Sommigen balen dat zij zich aan strengere eisen moesten houden, alleen maar omdat ze er eerder waren. En dat er in de wijk nu wel een woning in de vorm van een gouden piramide staat.

Alsnog zijn lang niet alle kavels verkocht. En in de crisis stonden sommige huizen hier jaren te koop.

In de wijk lopen nauwelijks mensen over de keurig onderhouden stoepen, omdat in Overgooi toch niets op loopafstand is. Er is geen school, sportclub, supermarkt, buurthuis. Het voetbalveldje waar eens sprake van was ging niet door omdat omwonenden overlast van rondhangende jongeren vreesden.

Op zoek naar vriendjes

Toen de zoon van Marloes Bijl (49), hij is nu een puber, een jaar of vier oud was, liepen ze eens tevergeefs door de buurt, op zoek naar vriendjes om mee te spelen. Kinderen spelen hier in hun eigen tuin.

Marloes Bijl woont met haar man in een witte villa met een glanzende zwarte vleugel in de woonkamer. Ze kwamen hier, net als veel andere bewoners, door hun werk; ze hebben een tandartsenpraktijk in Almere.

Hier wonen nauwelijks mensen die in Almere geboren zijn.

Lees ook: Wie gaat er bouwen voor de middenklasse?

De meeste inwoners zijn boven de veertig. „Ze zijn ouder dan de stad Almere zelf.”

„Mensen wonen juist in Overgooi vanwege de rust’, zegt Manuela Krull (48) als ze de grote houten voordeur toch opendoet. Haar huis is ‘geïnspireerd op Toscane’, ze is half Italiaans. Al overleefden de olijfbomen in de voortuin de vrieskou niet. Toen de eerste woningen in Almere opgeleverd werden, in 1976, kwamen er veel Amsterdammers die in hun eigen stad geen huis meer konden krijgen. Dat is niet het Almere dat zij kent. „Mijn kinderen gaan hier naar de International School.”

In Overgooi kom je de buren misschien niet tegen, je kunt ze wel opzoeken.

Mensen letten op elkaar, zeggen ze. Er zijn twee buurt-apps: eentje om verdachte situaties door te geven, en eentje om gewoon te praten. Bij de buurtborrel, vorig jaar zomer in een voortuin, kwamen er meer dan negentig bewoners opdagen. Wie niet mee wil doen, hoeft zich niet te verantwoorden. De kinderen weten tijdens Sint-Maarten dat ze alleen moeten aanbellen bij de huizen waar kaarsen voor de deur staan.

Maar vanuit de auto steken bijna alle bewoners hun hand naar elkaar op.

Tekening Kamagurka