Opinie

Goochelaar

Als vrijwilliger bij het plaatselijke dierenasiel zorg ik geregeld voor de katten. Kattenbakken legen, etensbakjes afwassen, en natuurlijk veel aaien en bemoedigend toespreken. Vandaag lukt het een grote, gespierde kater onverwacht zich listig langs mij heen te wringen als ik zijn deurtje op een kier heb staan. Hij draaft de afdeling op en klimt direct boven op een dakbalk waar ik hem niet meer te pakken kan krijgen. Vanaf die positie kijkt hij tevreden knipogend naar beneden. Dit is me nog nooit gebeurd. Ik bestudeer het dossier bij zijn hok om te kijken hoe hij heet, zodat ik de vaste medewerker kan waarschuwen. Ik lees: zwart-witte kater, ongeveer twee jaar oud, naam: Houdini.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Insturen via ik@nrc.nl