Willie was braaf

Opnieuw Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken ‘opnieuw’ een foto en belichten de tijd ertussen.

 
Foto’s: Ad Nuis

Gepensioneerd welzijnswerker Wil Boeijink (72) ging met Palmpasen 1955 samen met broer Nico (67, gepensioneerd schilderijenrestaurator ) op de foto bij de Maria Magdalenakerk in de Zaanstraat in Amsterdam.

„We hadden de eerste prijs gewonnen met onze palmpaasstokken. Ik wilde een traditioneel kruis maken. Volgens vader, kleermaker in een jongensweeshuis in De Jordaan, was dat heidens. Een rechte stok, en pauselijke vlaggetjes met geel en wit maakten meer kans. Hij had gelijk. Met twee oudere broers was ik het enige meisje. Ze noemden mij Willie. We woonden in de communistische Staatsliedenbuurt, gingen vanwege het geloof naar school in de Spaarndammerbuurt. We waren rooms: zondags de kerkdienst, bidden voor het eten en onze oudste broer ging naar het juvenaat. ’s Avonds in bed vroeg ik de Heer mij niet te roepen. En als het toch moest, dan niet Missie-zuster. Ik vreesde slangen. Vader vond Kerst en Pasen belangrijk. Hij was zenuwachtig omdat hij alles goed wilde regelen. Met oud en nieuw huilde hij steevast om twaalf uur. Als meisje hielp ik meer in het huishouden dan de jongens. Dat vond ik oneerlijk, maar rebelleren kwam niet in mij op. Nico provoceerde graag. Ik was braaf. Op de foto droeg ik trots mijn kabouteruniform met insigne voor ‘handig meisje’. Bij de padvinderij leerde ik op mijn zeventiende mijn vriendin kennen. We gingen naar het COC en naar feesten waar pater Van Kilsdonk rondliep. Op een dag vertelde ik het thuis. Moeder reageerde ontkennend, vader accepteerde het direct. We kregen twee kinderen, die we in co-ouderschap hebben opgevoed. Ik heb inmiddels een fijne relatie met een man. Aanvankelijk was dat wennen. Lang had ik het geweldig gevonden afwijkend te zijn. Ik miste ineens dat anderszijn.”

Zelf in Opnieuw? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.