Vrij zijn is...showworstelen

Vrij en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken.

‘Valsspeler!”, “Loser!”, “Boeeeeeeee!” Niks aan de reacties van de toeschouwers doet vermoeden dat ze naar een toneelstuk kijken. Misschien omdat de grens tussen echt en gespeeld onduidelijk is: hoofden worden zogenaamd tegen elkaar geslagen, ogen zogenaamd ingedrukt, armen zogenaamd uit de kom gedraaid. Maar de klappen met de vlakke hand zijn raak en laten rode afdrukken achter, en worstelaars die boven het hoofd van hun tegenstander worden getild, belanden met een harde klap op de grond.

De rondtrekkende worstelshow van Pro Wrestling Holland is vandaag te gast bij Worm, een Rotterdams podium voor undergroundkunst. En de bezoekers zijn geen fan van team Circus, dat tijdens het eerste gevecht in actie komt. De showworstelaars, die als clown, berentemmer en beer zijn verkleed, maken hun tegenstanders belachelijk en steken hun middelvinger naar het publiek op. En dus wordt er hard gejoeld en geklapt als een worstelaar in een paars latexbroekje door de touwen van de ring duikt en drie Circus-leden neermaait die tussen het publiek zijn gaan staan.

„Het is eigenlijk een mannensoap”, zegt Pro Wrestling-fan Stijn Nagelmaker (29), die regelmatig op de vloer van de ring slaat ter aanmoediging. „Iedereen weet dat het doorgestoken kaart is. Het gaat erom dat het een goeie match is, met een goed verhaal, dat geloofwaardig wordt neergezet. Het gaat niet om de winnaar, maar ik word wel vocal als de juiste persoon niet wint.” UFO Joe bijvoorbeeld, een good guy die het nooit smerig speelt door bijvoorbeeld iemand in zijn rug aan te vallen.

Eigenlijk is hij een „kantoorlulletje”.

UFO Joe heet eigenlijk Jordy, zegt de worstelaar na zijn gevecht, maar zijn achternaam wil hij geheim houden voor zijn fans, in de zaal te herkennen aan hun alienbrillen. Jordy (31) heeft zijn personage zelf bedacht, zegt hij, net zoals de meeste showworstelaars. Hij kwam erop nadat hij een UFO had zien vliegen en zich in ufologie verdiepte. Het showworstelen is puur hobbyisme, vertelt hij. Eigenlijk is hij een „kantoorlulletje”. Een grafisch ontwerper, om precies te zijn. Geld krijgt hij nauwelijks voor de shows, en eventuele ziekenhuiskosten moet hij zelf betalen.

Het slotgevecht is tussen het Amsterdamse PWH-team en het Rotterdamse Zero10, die elkaar via social media al dreigend hebben toegesproken. Het overwegend Rotterdamse publiek krijgt er nu echt zin in en scandeert: „Komen wij uit Rotterdam? Ken je dat niet horen dan!” Op het hoogtepunt gaat het gevecht buiten de ring door, krijgen de scheidsrechters klappen, en moet de Amsterdamgezinde presentator het veld ruimen. Jordy: „Een echt gevecht is soms na drie seconden al afgelopen. Wij geven het publiek het entertainment dat ze nodig hebben en sturen ze met een goed gevoel naar huis.” Drie keer raden welk team gewonnen heeft.