Recensie

Recensie

Sekiro: een heerlijk dodelijk luchtballet

Zwaardvechtgame De nieuwe Sekiro geeft je meer verhaal en meer armslag. Als de Japanse ninja Wolf met de bionische arm, moet je een ontvoerde goddelijk erfgenaam redden. De game draait wederom om moeilijk, precisiewerk met het zwaard.

Beeld uit de game Sekiro: Shadows Die Twice.
Beeld uit de game Sekiro: Shadows Die Twice.
    • Len Maessen

Wie iets wil bereiken, moet pijn lijden. Sekiro: Shadows Die Twice mag dan plaatsvinden in het Japanse keizerrijk in plaats van de West-Europese koninkrijkjes van Dark Souls, de filosofie van de Japanse gameregisseur Hidetaka Miyazaki is nog ongetemperd aanwezig.

Sekiro is lastig als vanouds, een spel waarbij het ritme waarop je aanvallen afslaat net zo belangrijk is als je vermogen om terug te slaan. Zelfs de reflexen die bekenden van het werk van FromSoftware hebben ontwikkeld, zijn hier niet genoeg: Sekiro verwisselt de breedte aan vechtmogelijkheden voor een haarscherpe focus op de Japanse zwaardkunst. Je moet als speler met precisie te werk gaan: op brute kracht hoef je niet te rekenen.

Een coherent verhaal is er wel, dit keer. Je speelt Wolf, een shinobi – of zoals we in het westen zeggen, een ninja – die in het Japan van de zestiende eeuw bodyguard is van de goddelijke erfgenaam Kuro. Kuro wordt gekidnapt door een kwaadaardige krijgsheer, die Wolf ook van zijn arm berooft. Wolf wordt even later wakker met de ontdekking dat hij niet kan sterven – en dat hij een bijzonder krachtige armprothese heeft ontvangen.

Die armprothese kun je later voorzien van andere wapens om mee te schieten, met vuur te spuwen of je vijand te verblinden. Handig, voor de vele lange, vermoeiende gevechten die je wachten tegen krachtige eindbazen. Daar zul je al je precisie en tactische denkkracht nodig hebben om het gevecht te overleven, al helpt het dat Wolf soms tijdens het gevecht uit de dood kan opstaan.

Stiekem is Sekiro het leukst buiten deze grote gevechten om. Voor het eerst heeft FromSoftware ingezet op bewegingsvrijheid. Als Wolf tijger je over prachtige Japanse paleizen heen, spring je van een dak af en schiet je door de straten aan een koord als Spider-Man. Je laat jezelf vallen in een steegje, en vermoordt daar een vijand vanuit de sluipstand – je bent nu eenmaal een ninja. Opeens verandert Sekiro van een masochistische uitputtingsslag in een heerlijk dodelijk luchtballet. Voeg daarbij de geweldige sfeer, vooral wanneer je de oorspronkelijke Japanse stemmen aanzet, en Sekiro blijkt een bijzondere nieuwe loot aan de stam van het moeilijkheidsfetisjisme.