Brieven

Brieven nrc.next 11/4/2019

Shell (1)

Serieus goede marketing

„Shell is het enige oliebedrijf dat zich een serieus klimaatdoel heeft gesteld”, lees ik in Niet tanken voor zegeltjes maar voor bomen (9/4). Een verwijzing naar de voorgenomen halvering van CO2-uitstoot in 2050. Het lijkt alsof het hier gaat om een absolute halvering van de uitstoot ten opzichte van nu. Dat is echter niet het geval. Shell heeft de ambitie om in 2050 van al haar energieproducten, nog maar maximaal de helft vervuilend te laten zijn. Een relatieve halvering dus. Als Shell zijn portefeuille op ‘duurzame’ energie flink uitbreidt, kan dat technisch gezien zelfs betekenen dat Shell evenveel CO2 blijft uitstoten als nu en ondertussen zijn eigen ambities haalt. Helemaal geen verminderde uitstoot dus, alleen een grotere ‘duurzame’ portefeuille die daar tegenoverstaat. Dat is geen serieus klimaatdoel, hooguit serieus goede marketing.

Shell (2)

Niet goed genoeg

Deze actie van Shell lijkt erg op de acties omtrent de afname van de insectenstand. Hier is het credo ‘fleur je tuin op met bloemetjes’. Dit is wel goed voor het gemoed van de mens, maar lang niet toereikend voor het insect.


Imker

Spitsuur

Twee vliegen, één klap

Met verbazing en ongeloof las ik ‘Mijn dagen thuis zijn lang’ (7/4), het artikel over het jonge echtpaar Doe-Verhasselt in Enschede. Jesus Doe, 28 jaar, kwam tien jaar geleden uit Ghana naar Nederland. Hij heeft hier, met dank aan – en op kosten van – onze overheid, onze taal geleerd en een MBO-opleiding ICT met een diploma afgerond. Maar Jesus Doe zit al jaren thuis, mag van onze overheid niet werken, omdat hij geen verblijfs- en werkvergunning heeft. En hoe zit het dan met het tekort aan gekwalificeerde arbeidskrachten, met name in de ICT-branche, waar de overheid zo’n aandacht voor vraagt? Het vasthouden aan regeltjes is kennelijk belangrijker dan het oplossen van, en inspelen op, sociale en economische knelpunten. Met gezond verstand zouden in dit geval twee vliegen in één klap kunnen worden gevangen. Maar waar haal je gezond verstand vandaan?

Ontzamelen

Kunst in de uitverkoop

Met museumdepotshop.nl is weer een nieuw idee gelanceerd om het ‘ontzamelen’ van musea meer geaccepteerd te krijgen (Overbodige kunst uit museum als origineel verjaardagscadeau, 9/4). Want hoewel er genoeg argumenten vóór ontzamelen zijn, zijn er ook veel valide tegengeluiden. We beoordelen nu, in onze tijd wat in de toekomst van historische waarde zal blijken te zijn, en wat ‘overbodig’ is – of niet. Toch kunnen we niet anders, want de depots stromen over, en voor grotere depots is geen geld. Maar wellicht zou het toch goed zijn om nu een bezwaar van juist deze tijd te belichten: bezuinigingen in de kunsten stimuleerden musea om ‘hun eigen broek op te houden’. Dat resulteerde erin, dat musea voor het publiek aantrekkelijke tentoonstellingen gingen houden, liefst ‘blockbusters’ omdat ze daarmee financieel weer even vooruit kunnen.

De schaduwzijde hiervan is enerzijds, dat tijd en aandacht voor wetenschappelijk onderzoek en conserveren erbij inschiet, en anderzijds, dat werk van weinig bekende kunstenaars in de depots blijft. En zelfs dat musea nauwelijks meer geïnteresseerd zijn in aankoop en/of schenkingen van kwalitatief prima werk van minder bekende kunstenaars, terwijl die met wat aanvullend onderzoek zeker een plekje in de schijnwerpers en in de geschiedenis verdienen, ook voor ons nageslacht.

Correcties/aanvullingen

Ouderschapsverlof

In het hoofdredactioneel commentaar Vele jonge ouders kunnen zich dit verlof moeilijk veroorloven (9/4, p. 17) zijn twee regelingen door elkaar gehaald: de Europese richtlijn om betaald ouderschapsverlof van minimaal twee maanden in te voeren en een door minister Koolmees per 1 januari 2020 in te voeren uitbreiding van maximaal vijf weken van het aanvullend partnerverlof. Lees het herziene artikel op nrc.nl/rubriek/commentaar