Podcast

Waarom we trots mogen zijn op de Europese minidino’s

Zalmoxes, Struthiosaurus en Hatzegopteryx: zomaar een greep uit de dino’s waarvan resten zijn gevonden in Europa. Een stuk minder bekend dan hun neven op het Amerikaanse continent, maar daarom niet minder interessant. In deze aflevering van Onbehaarde Apen breken we een lans voor de Europese dino.

Wie het over dinosaurussen heeft, heeft het al gauw over Amerikaanze reuzen als Tyrannosaurus. Maar in Europa liepen ze ook rond, zij het een slag kleiner. De ontdekker van de Europese minidino’s was Franz Nopcsa, die als eerste inzag dat Transsylvanië in het Krijt een eiland is geweest. Hoe zag dat eiland eruit, en wat voor dino’s en andere dieren leefden er? Dat hoor je in deze aflevering van Onbehaarde Apen.

Luister ook de alevering van Onbehaarde Apen over ijstijden: Waar blijft de volgende ijstijd?.

Na het luisteren benieuwd geworden naar de ingezonden brief van Lucas Brouwers’ moeder? Die lees je hieronder.

Ik behoedde je voor een trauma

Beste Lucas,

in het artikel ‘Wie wil er nou een Pinosaurus?’ beschrijf je hoe je moeder je een jeugdtrauma gaf door je te laten schrikken. Hierop wil ik graag reageren. Je moeder heeft feitelijk niet een trauma veroorzaakt maar het juist proberen te voorkomen. Wat is er echt gebeurd? Aan je bezoek aan de film Jurassic Park is het volgende vooraf gegaan.

1. Je moeder heeft met man en macht proberen te voorkomen dat je naar de film ging. Dit is echt waar, ze vond je te jong. Daarbij had ze in de krant gelezen dat de film niet geschikt was voor kinderen van jouw leeftijd. De vader van Joris, die bevriend was met je vader en die notabene psychiater is, schatte het risico echter anders in – zeker als jullie goed begeleid zouden worden door jullie vaders. Geen probleem zei hij, ‘moet kunnen, we maken er een gezellig dagje van’.

2. Je moeder wilde mee naar de film om je op te vangen. Ze wilde de inhoud van de film graag zien, zodat ze je beter kon begeleiden. Helaas werd dit weggestemd. Hier is een klein punt van kritiek op je moeder gerechtvaardigd, ze had meer verzet moeten bieden.

3. Het trauma: je moeder zag dat je last had van de film en was er heel verdrietig over. Ze wilde je oprecht helpen door er grapjes over te maken, om zo een ontspannen sfeer te creëren, zoals ze wel vaker deed. Helaas liep het hier mis, je schrok echt.

4. Je moeder heeft alles in het werk gesteld je trauma te verzachten, zoals: meehelpen met dinoplaatjes verzamelen, dinoboeken kopen, dinoknuffels naaien (de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit al voor het trauma was), speciale aandacht bij het slapen gaan, enz., enz. Je moeder begrijpt psychologische processen en ook dat er valse herinneringen kunnen ontstaan. Zelfs nu de hele wereld weet dat ze haar zoon een trauma heeft bezorgd, heeft ze begrip voor het feit dat deze ervaring voor jou een drama (trauma) is geweest. Het oorspronkelijke trauma zit echter in het zien van de film, zoals je nu begrijpt. Ik verwacht geen rectificatie. Jouw beleving is waar en als het jou inspireert tot creatieve daden dan is dat goed.

Mariet Caris