Recensie

Recensie Muziek

Raketkanon gelukkig nog steeds niet te definiëren

    • Frank Provoost

Hier volgt een waarschuwing voor de ruimtevaart: in de steeds uitdijende kosmos van ruige gitaarmuziek is een spookrijder gesignaleerd. De volkomen losgeslagen satelliet is afkomstig uit Vlaanderen en trekt zich niets aan sonische wetten, genreconventies, logische maatsoorten of zoiets banaals als de menselijke taal.

Onder de naam Raketkanon stoot de vierkoppige bemanning nauwelijks te definiëren geluidsgolven uit: van zuigende sludgemetal tot gevoelige emo-rock en dansbare synthpop. Daarin krijst of kreunt kapitein Pieter-Paul Devos in een zelfverzonnen taal, óf doet hij (met behulp van effectpedalen) een luchtalarm na. Het is de derde keer dat de band uit Gent zich moedwillig op dit zelfverkozen dwaalspoor begeeft, en dat is heel erg goed nieuws. RKTKN#3 is namelijk net zo heerlijk eigenzinnig als de twee (eveneens briljante) voorgangers. Alles mag, en niets spreekt voor zich. Gaat dat live zien, voor ze ontploffen.