Myrkur, een project van Amalie Bruun

Foto Jacob Top Moller

Amalie Bruun: ‘Metal, pop of folk? Genres interesseren me niks’

Roadburn Amalie Bruun stort zich na mode, pop en black metal in een volgend avontuur: traditionele, Scandinavische volksliedjes.

„Ik heb altijd van die donkere volksmuziek gehouden.”

Ze was al succesvol met haar popband Ex-Cops en ze timmerde aan de weg als model. Je kon haar onder meer zien in een door Martin Scorsese geregisseerde reclame voor Chanel. Maar diep van binnen broeide een niet te blussen vlam, een onstilbare honger naar de meest ijzige variant van metal: black metal. In 2014 maakte Amalie Bruun een snoeihard ep’tje, meteen met succes. Twee sterke albums volgden, waarop ze naast de extreme metal ook steeds meer flarden van traditionele, Scandinavische volksmuziek liet horen. Die kant van haar krijgt nu alle ruimte. Donderdag speelt ze op festival Roadburn in Tilburg alleen maar akoestische muziek. In juni komt ze terug voor een reguliere set op Fortarock.

„Ik heb altijd van die donkere volksmuziek gehouden”, vertelt de in Kopenhagen geboren Amalie Bruun (34) via Skype. „Later dit jaar breng ik een heel album in die stijl uit. Voor mij is het niet veel anders dan mijn andere albums, maar dan met minder ratelende drums en gitaren. Het is gewoon een van mijn vele avonturen.”

Eerder maakte ze het album Mausoleum, live opgenomen met een meisjeskoor en een echoënde piano in het duistere Emanuel Vigeland Mausoleum in Oslo. Wordt het weer zoiets? „Nee, dit draait meer om traditionele instrumenten en vertellingen, en ritme. De helft van het album zal bestaan uit traditionele Scandinavische songs, en voor de rest mijn eigen songs in dezelfde stijl. Zeg maar, mijn visie op folk.”

En pop? Ligt dat helemaal achter haar? „Daar antwoord ik liever niet op. Gewoon omdat mijn creatieve vrijheid om te doen wat ik wil boven alles gaat. Genres interesseren me niks, dus alles is mogelijk.”

Myrkur’s interpretatie van een zeventiende eeuws volksliedje, ‘Bonden og Kragen’

Bruun is met Myrkur – IJslands voor ‘duisternis’ – een van de vele folky, donkerhartige projecten op Roadburn. Ook Marissa Nadler, Anna von Hausswolff, A.A. Williams, Emma Ruth Rundle, Louise Lemon en Lingua Ignota geven er hun visie op donkere muziek zonder al te veel raggende gitaren. Een opvallend vrouwelijk lijstje, terwijl onlangs bleek uit onderzoek dat slechts drie procent van alle metalmuzikanten vrouwelijk is. „In metal is ruimte voor groei en experiment, en die ruimte pakken vrouwen omdat ze een nieuw perspectief op de muziek bieden”, zegt Bruun. „Het genre is niet altijd comfortabel voor vrouwen, en ja er is seksisme. Maar daar kun je je niet altijd achter verschuilen. Als vrouw moet je ook ruimte maken, niet wachten tot je wordt uitgenodigd.”

Seksisme

Myrkur, een project van Amalie Bruun Foto Jacob Top Moller

Dat Bruun op zo’n toonaangevend heavy festival staat is niet vanzelfsprekend. Toen ze zich voor het eerst roerde in de metalscene werd ze overstelpt met haatberichten en zelfs doodsbedreigingen. Dat ze als model en popmuzikant ineens metal ging maken, dat schoot een deel van de black-metalfans in het verkeerde keelgat. Ze hoopte nog dat men zich op haar muziek zou concenteren, vertelde ze in 2014 aan deze krant. Er moeten bij haar concerten nog steeds extra beveiligingsmaatregelen getroffen worden, zomaar rondlopen op een festival zit er niet in. „Ik hoop altijd maar dat wat ik heb meegemaakt geen meiden afschrikt om ook metal te maken. Het is wel aan het veranderen, dat is mooi om te zien. En zoals in elke scene zijn er goede en slechte kanten. Ik moet zeggen, het seksisme in de popwereld vond ik erger. Daar heerst een systematisch ongeloof in het kunnen van vrouwen, zeker als ze een beetje dominant zijn en hun eigen boontjes willen doppen. Je moet mooi en sexy zijn en verder je mond houden. Dat vond ik een stuk uitdagender dan een nerd op internet die me een bitch noemt.”

Die tijd van onverbiddelijke haat ligt grotendeels achter haar. Myrkur is niet langer de band waar programmeurs van metalfestivals met een boog omheen lopen, puur uit vrees voor het polariserende effect. Maar liever heeft Bruun het er helemaal niet meer over. „Volgens mij is het niet zo belangrijk, maar journalisten blijven er naar vragen. Ik hoor nou nooit eens: wow je hebt net een hele headline-tour uitverkocht, toch?” Point taken. „Zo’n verhaal over haat en bedreigingen is smullen voor de pers. Maar ik ben geen slachtoffer, ik ben muzikant.”

Myrkur’s combinatie van folk en black metal, ‘Ulvinde’