‘Ik hoef niet nog meer te verdienen’

Patrick van Hal (44) werkt als communicatieadviseur in Amsterdam. „Ik kan mijn hond meenemen naar kantoor en soms ook naar klanten. Tijdens de lunch maken we een ommetje.”

in

‘Ik ben vrij honkvast, ik doe dit werk al tien jaar. In deze tijden is dat misschien lang, maar ik heb het nog steeds naar mijn zin bij Roeland Associates, een communicatieadviesbureau. Ik kom uit een ondernemersfamilie, maar voor mezelf beginnen heeft me nooit echt getrokken, het is zo vluchtig en haastig. Dit is een klein kantoor, ik heb vijf collega’s en we hebben veel vrijheid. We werken niet voor multinationals, wel voor onder meer investeringsmaatschappijen en start-ups. Dat maakt het werk heel divers.

„Ik werk fulltime, dat komt neer op een uur of vijftig per week. Meestal begin ik rond een uur of acht en ga ik rond zessen weer naar huis. Mijn hond Dexter kan gewoon mee naar kantoor, dat is heel handig en gezellig. ’s Ochtends is hij gelijk uitgelaten als ik naar mijn werk ga, en tijdens de lunch doen we nog even een rondje om het Olympisch Stadion, naast kantoor, of gaan we naar het Amsterdamse Bos. Dexter gaat zelfs wel eens mee naar klanten. Zeker relaties die we al langer kennen vinden dat vaak leuk.

„Mijn maandinkomen is eigenlijk wel genoeg. Ik kan er prima van rondkomen, en het hoeft ook niet per se meer te worden. Geld is voor mij geen drijfveer. Als het bedrijf goed presteert komt er een fijne dertiende of veertiende maand bij. In mindere tijden zie je dat terug in de bonus. Dat is ook begrijpelijk.”

uit

‘Mijn hond Dexter is wel een grote kostenpost. Hij heeft al zo’n tien jaar een huidziekte, waardoor hij elke zes weken peperdure medicijnen nodig heeft. Per jaar kost me dat al snel 1.000 euro. Gelukkig is hij wel verzekerd. Normaal gesproken ben ik niet zo van overbodige verzekeringen afsluiten, maar dit was wel een slimme zet: de verzekering kost 300 euro per jaar en 80 procent van zijn medicijnen wordt vergoed.

„Naast de hond ben ik aardig wat kwijt aan sport. Ik tennis al sinds mijn vijfde, en speel sinds dit jaar met een vriendenteam in de hoofdklasse van een van de grootste tennisverenigingen van Amsterdam, ALTC DDV. We zijn al wat ouder, dus we gaan sowieso van de baan geveegd worden door de jongere jongens, maar dat is niet erg. Het is erg leuk om te doen.

„Iets waar ik graag geld voor opzijleg is Burning Man, een festival in de woestijn van de Amerikaanse staat Nevada. Ik ga dit jaar voor de zesde keer en het blijft fantastisch. Het is een heel anarchistisch gebeuren met prachtige kunst, feesten, voordrachten en dj’s.

„Iedereen is verkleed, organiseert zijn eigen onderdak en eten deel je met elkaar. De temperaturen zijn bizar: overdag is het 35 tot 45 graden en ’s nachts is het ijskoud onder een vaak heldere sterrenhemel. Voor dit jaar heb ik mijn outfit nog niet, dat komt meestal in de zomer wel.”