De Luizenmoeder is tv-geschiedenis

Zap De naam van de christelijke school waar Juf Ank had gesolliciteerd was het hoogtepunt van de laatste aflevering: De Strohalm. Daarin ligt de moraal van de serie besloten.

De slotaflevering van De luizenmoeder.
De slotaflevering van De luizenmoeder. Beeld Avrotros

Hela, was dat nu toch een cliffhanger aan het slot van de allerlaatste aflevering van De luizenmoeder? Juist toen Hannah haar fiets van het slot wilde halen, legde een onbekende een hand op haar schouder. Was dat inderdaad de vorige week weggevluchte conciërge Volkert?

Verder verwees alles naar het einde. In het verhaal nam de onverstoorbare juf Helma afscheid. Voor het toestel beseften de Luizenmoederkijkers dat basisschool De Klimop, die helse lachspiegel van de jaren tien, uit hun leven zou verdwijnen; het sluitstuk van een stukje tv-geschiedenis. Op de serie van Avrotros was de laatste tijd meer kritiek, terwijl de kijkcijfers een beetje daalden. Je zou haast vergeten dat die cijfers en de kwaliteit ver boven het gemiddelde bleven.

Al dat afscheid maakte van de slotepisode wel de minst grappige aflevering uit de serie. Eerst vloog iedereen elkaar nog eens in de haren, aan het slot moest dat alles weer goedgemaakt. Daarbij werd en passant het veelgesmade Koningslied gerehabiliteerd en ingezet als tearjerker. Juf Ank had er wel de taalfouten uitgehaald. Tranen vloeiden alsof men bij werkzaamheden op het plein van De Klimop een hoofdleiding had geraakt.

De belangrijkste ontwikkeling in het verhaal was dat directeur Anton een baan aangeboden had gekregen in de scholenkoepel: hij kon een stapje omhoog in de hiërarchie. Hij spatte bijna uiteen van glimmende ijdelheid. Vervolgens bood hij Juf Ank aan om zijn directeursbaan over te nemen. Dat liep niet helemaal zoals verwacht. Ank hield een geweldige tirade tegen mensen die op basis van hun Audi, status en inkomen menen dat hun leven zin heeft.

Religie als de strohalm waar de mens naar grijpt als alle andere pogingen om grip op het leven te krijgen op niets zijn uitgelopen

Ze kwam ook met een bekentenis: er was enkele maanden geleden ‘iets bij haar aangestoken’. Prompt passeerde in mijn hoofd een hele rij mogelijkheden de revue: van ernstige ziekten, tot nieuwe liefde of een kinderwens. Het was niet wat ze bedoelde: Ank had gesolliciteerd bij de School met de Bijbel.

De naam van die school was het hoogtepunt van de aflevering: De Strohalm. Dat is niet alleen geestig bedacht, maar ik vond het vooral poëtisch. Religie als de strohalm waar de mens naar grijpt als alle andere pogingen om grip op het leven te krijgen op niets zijn uitgelopen.

Zie ook het contrast met ‘De Klimop’. Op de school in De luizenmoeder loopt veel in de soep door het losgeslagen verlangen de eigen kinderen omhoog te stuwen. Soms kun je maar beter gewoon, dichtbij, je hoop op een strohalm vestigen. Versmaad de strohalmen niet, lijkt de moraal van schrijvers Ilse Warringa en Diederik Ebbinge te zijn.

Daarmee is de Nederlandse kijker voorlopig weer ontluisd. Al kon de fan later op de zondagavond wel nog naar een nieuw programma met hoofdrolspeelster Jennifer Hoffman kijken. Zij presenteerde Van de week (BNNVARA), bepaald niet de eerste variant op Dit was het nieuws waarin bekende televisiepersoonlijkheden geestigheden debiteren naar aanleiding van quizvragen over de actualiteit.

Gelukkig was Stefano Keizers een van de panelleden. Hij had zich („omdat ik een groot bewonderaar ben van de grotmythe van Plato”) uitgedost als het concurrerende panellid Pieter Derks, zong de lof van hoe je in een vliegtuig je tenen kun wringen tussen het zwemvest en de zitting van de stoel voor je en hij wilde een keerkring van kippen rond de aarde leggen, „gewoon met een touwtje erdoor”.

De ongrijpbare flauwekulmachine Keizers is de attractie van het verder tamme Van de week. Ik sluit niet uit dat ik over een tijdje vreselijk genoeg krijg van Stefano Keizers, maar voorlopig is hij de strohalm van de televisiekijker.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.