Brieven

Brieven 8/4/2019

Brexit

Proces van ontbinding

De Brexit ontpopt zich tot een theater van retoriek, bewonderenswaardig als het niet zo destructief was. Elke dag een nieuwe Mayday in dit Verdeelde Koninkrijk: ‘The waves rule Brittania’. Het is leerzaam om in te zien dat wij moeten voorkomen te verdwalen in de vergeefsheid van het eigen gelijk. Brexit is een voorbeeld van hoe het niet moet en anders kan. De felheid van de inzet op de krappe uitslag van het referendum is eng, de nuance wordt genegeerd. Een les: hoed je voor de terreur van de meerderheid, temeer als die zo nipt is. De meeste stemmen gelden, maar het scheelde maar twee procent. Democratie, leerden we op school, is de uitdrukking van de wil van de meerderheid van het volk, rekening houdend met de wil van de minderheid. Daaruit is onze rechtsstaat voortgekomen. De Brexit leert ons ook dat het in een debat niet helpt om onwrikbare standpunten in te nemen. Ook zien we bij de Brexit de vergissing in het gemeenschappelijke vijandbeeld. Nu alle andere EU-lidstaten open blijven voor hun partner en verder geen krimp geven, wordt dit een vertwijfeld spiegelgevecht. Gaan of blijven, de Brexit maakt nu al meer kapot dan ons lief is. Het proces van ontbinding is ingezet. Er moeten heel stevige bruggen gebouwd worden. Hulde aan hen die de moed hebben om zich daarvoor sterk te maken.

Thierry Baudet

Smokkelen van bakfiets

Arnold Heumakers schrijft dat de ideeën van Spengler c.s. de geesten mede rijp hebben gemaakt voor Mussolini en Hitler, maar „met unieke en doorslaggevender factoren (...) als de Eerste Wereldoorlog of de crisis van 1929, wordt dan onvoldoende rekening gehouden.”

Daarna gaat Heumakers verder alsof de geschiedenis louter door ideeën wordt bepaald (De romantische reactie is terug van nooit weggeweest, 4/4). Hij lijkt net Hegel. Heumakers neemt de inhoud van Baudets ‘filosofie’ veel te serieus. Baudets retoriek moet louter worden beoordeeld op haar effectiviteit bij het mobiliseren en kanaliseren van de boosheid en angsten van het electoraat. Precies zoals de Britse elite de onvrede voortkomend uit de gigantische economische ongelijkheid, ander falen van politiek beleid, en gevolgen van de globalisering heeft gekanaliseerd in een woede op de EU en migranten. Baudet is bezig met een levensgevaarlijke afleidingsmanoeuvre van de dingen waar het echt om gaat zoals het milieu, ongelijkheid en de gevaren van de informatiemaatschappij. Heumakers is als de douanier die elke keer dat de smokkelaar met een bakfiets met zand bij de grens komt, het zand onderzoekt en niet snapt dat er bakfietsen worden gesmokkeld.

Vaccinatietwijfelaars

Puppy’s wel, baby’s niet

Door de teruglopende vaccinatiegraad komen ziektes als mazelen steeds vaker voor. Mazelen kunnen complicaties als een longontsteking geven. Ouders van jonge baby’s twijfelen of ze hun kind willen blootstellen aan mogelijke bijwerkingen van het vaccin. Wanneer kinderen mazelen oplopen zijn ze een bron van gevaar voor anderen. Hoe kan het in Nederland bestaan dat je je baby niet veilig naar de crèche kunt sturen omdat andere ouders de keus maken hun kind niet te vaccineren, terwijl honden voor allerlei vormen van opvang pas toegelaten worden wanneer de eigenaar de volledige vaccinatiestatus zwart op wit kan overleggen? Iedereen heeft het recht zijn of haar kind niet te laten vaccineren. Maar door te besluiten niet te vaccineren, regel je niet alleen het leven van je eigen kinderen. Je kunt het leven van anderen in gevaar brengen! Vaccinatietwijfelaars, bescherm ook de baby’s van anderen door je kind wel te vaccineren!