Ook Amazon wil snel internet vanuit de ruimte aanbieden

Ruimtenetwerk Amerikaanse techgigant wil met ‘Project Kuiper’ ruim 3200 ‘vliegende wasmachines’ lanceren voor breedbandinternet.

Foto Blue Origin

Amazon gaat een netwerk van ruim 3.200 satellieten aanleggen om breedbandinternet vanuit de ruimte aan te bieden. Het techbedrijf bevestigde vrijdag de plannen nadat ze eerder deze week uitgelekt waren via website Geekwire. Met het ambitieuze ‘Project Kuiper’, genoemd naar de Nederlands-Amerikaanse astronoom Gerard Kuiper, voegt Amazon zich in een rijtje bedrijven die miljarden dollars investeren in een breedbandnetwerk op een paar honderd kilometer hoogte.

Ook Elon Musks bedrijf SpaceX bouwt zo’n netwerk: StarLink, dat uit 12.000 satellieten moet bestaan en net twee testsatellieten in omloop bracht. Koploper in de race naar een ruimte-internet is OneWeb, een start-up met onder meer Airbus en Softbank als investeerder. OneWeb is begonnen met het lanceren van 600 satellieten die op 1.200 kilometer hoogte zweven. De eerste zes OneWeb-satellieten gingen begin dit jaar de lucht in.

Het gaat bij dit soort toepassingen om kleine satellieten – met de omvang van een wasmachine en een gewicht van minder dan 150 kilo – die in de Low Earth Orbit (tot 2.000 kilometer hoogte) zweven en met elkaar een netwerk vormen.

Amazon-oprichter Jeff Bezos, de rijkste man op aarde, is een zelfverklaard ruimtefanaat die met zijn eigen Blue Origin bedrijf werkt aan herbruikbare raketten, bijvoorbeeld om satellieten te vervoeren.

Lees meer over de ruimtevaartambities van SpaceX

Zwevende zendmasten

Traditionele communicatiesatellieten op geostationaire hoogte (circa 35.000 kilometer) bewegen niet ten opzichte van elkaar en beslaan een groot gebied op aarde. Mini-satellieten hebben daarentegen een kleinere dekking, dus is een lappendeken van zulke zwevende zendmasten nodig om de hele aarde van verbinding te voorzien.

Project Kuiper zal bestaan uit 3.236 satellieten, die in drie lagen tussen de 590 en 630 kilometer hoogte zullen zweven. Omdat de te overbruggen afstand klein is heeft de verbinding minder vertraging dan bij een geostationaire satelliet. Het zou gaan om enkele tientallen milliseconden. Ter vergelijking: satellietbedrijf SES heeft al een netwerk van twintig satellieten op middelgrote hoogte (circa 8.000 km) met een vertraging van 140 milliseconde en een bandbreedte tot 1,6 Gbit per seconde, per straal. Glasvezelkwaliteit, vindt SES.

Dit netwerk heet 03B, vernoemd naar ‘the other 3 billion’, de drie miljard mensen op aarde die momenteel nog geen breedbandverbinding hebben.

Ook Amazon zegt het ruimtenetwerk te willen aanleggen om de „tientallen miljoenen mensen zonder internet” online te krijgen. Breedbandverbindingen voor arme landen zijn overigens niet de toepassing waarmee de enorme investeringen in een ruimtenetwerk kunnen worden terugverdiend.

Een dergelijk ruimtenetwerk zou in theorie een alternatief kunnen vormen voor vaste verbindingen via kabel, dsl, glasvezel of traditionele satelliet. Ook zou ruimtebreedband mobiele zendmasten met elkaar kunnen verbinden of dataverkeer tussen zelfrijdende auto’s mogelijk kunnen maken. Maar eerdere pogingen van GlobalSat of Iridium om op lagere hoogte een netwerk aan te leggen, faalden tot nu toe.

Drukte

Wanneer Amazons ruimtenetwerk zal werken, is nog niet bekend. Naast Amazon, SpaceX, SES en OneWeb werken ook TeleSat, LeoSat en China aan soortgelijke projecten. Als al hun plannen doorgaan, kan het nog druk worden rondom de aarde. Tienduizenden satellieten moeten elkaar ontwijken of passeren, dus neemt de kans op ongelukken toe.

Daarnaast moeten satellieten, als ze eenmaal niet meer werken, vernietigd of verwijderd worden. Gebeurt dat niet, dan hoopt de hoeveelheid ruimteafval zich op. Kunstenaar Daan Roosegaarde ontwikkelde samen met de Europese ruimtevaartorganisatie ESA een project om ruimteafval – „de smog van het heelal” – in kaart te brengen met laserstralen. Er zouden nu al 29.000 brokstukken van raketten en satellieten rondom de aarde zweven, groter dan tien centimeter.