Brieven

Brieven 5/4/2019

Michael P. (1)

‘Zero accidents’

In het Kamerdebat van 3 april over de misdaad van Michael P. stellen Minister Sander Dekker (Rechtsbescherming, VVD) en enkele Kamerleden een aantal malen dat fouten nooit helemaal te vermijden zijn. Dat getuigt niet van een vaste overtuiging dat fouten of ongelukken altijd voorkomen moeten worden. Bij het internationale chemiebedrijf waar ik voor werkte, gold voor alle fabrieken en kantoren het voorschrift ‘zero accidents’. Veiligheid stond altijd in iedere vergadering als punt één op de agenda. Er was een onafgebroken streven naar „geen ongelukken”.

Een uitspraak als „fouten zijn nooit helemaal te vermijden” is een teken van een zekere berusting, terwijl juist een mentaliteit van ‘frapper, frapper toujours’ gevraagd wordt.

Michael P. (2)

Banencarrousel

Minister Sander Dekker (Rechtsbescherming,VVD) had baat bij de baantjescarrousel op het Binnenhof. Hij maakte als staatssecretaris van Media en Cultuur de overstap naar het ministerie van Rechtsbescherming. Ik verbaas me al een half leven, sinds de aanstelling van PvdA’er Henk Vredeling – die als schaduwminister van Landbouw in 1973 tot minister van Defensie benoemd werd – over die draaimolen.

Als je eenmaal minister bent, word je in staat geacht deskundig genoeg te zijn om élk ministerie te kunnen leiden. Geen probleem? Dat blijkt nu toch anders te liggen.

Vleesconsumptie

Roken, gordels en vlees

Een kleine minderheid vond het raar dat mensen overal mochten roken; een kleine minderheid vond het vreemd dat we geen autogordels droegen; een kleine minderheid vond dat we eigenlijk niet zo benepen over (andermans) homoseksualiteit hoefden te doen. Die minderheden zijn nu meerderheden.

Standpunten verschuiven. Het merendeel van de Nederlanders lijkt best bereid om minder vlees te eten, maar velen hebben niet de tijd, zin, of financiën om daar na een lange werkdag mee te experimenteren. Een leven lang van voedingspatronen doorbreek je niet zomaar.

Ideeën zoals geopperd door mevrouw Bruls (Doe eens wat minder vlees in je worstje, 4/4) lijken me wenselijk om stapsgewijs voedingspatronen aan te passen en daardoor de ecologische voetafdruk te verkleinen – zonder gelijk mensen te ‘dwingen’ om vlees helemaal af te zweren.

Het klimaatprobleem oplossen vergt allerlei oplossingen en gedragsveranderingen die elkaar aanvullen. Dat voorkomt dat een enkele maatregel een deel van de burgers buitenproportioneel treft (bijvoorbeeld in de vorm van een veel hogere energierekening). Overigens, minder vlees eten is toch helemaal geen kwestie van politiek rechts of links? Bij de VVD zingen deze ideeën ook rond (zie Liberaal Groen).

Recep Erdogan

Grenzen van dictatuur

De laatste week worden we zowaar getrakteerd op goed nieuws. De verkiezingsoverwinning die de anticorruptieactivist Zuzana Caputová in Slowakije heeft geboekt en de onverwachte nederlaag van Recep Erdogan bij de lokale verkiezingen in Turkije (Erdogan blijkt nog lang geen Sisi, 3/4) lijken erop te wijzen dat het populisme in sommige Europese landen een halt wordt toegeroepen.

De grenzen van de dictatuur zijn bereikt.

Of de verkiezingen hebben laten zien dat Turkije een dynamische democratie heeft, zoals columniste Hilal Kaplan van de Turkse krant Sabah beweert, is nog de vraag. Volgens het commentaar in NRC (Turkse oppositie kan lessen trekken uit verkiezingsuitslag, 4/4) is Erdogans populistische politiek vastgelopen op de economische recessie waarin het land verkeert. Met name de steden gaan hieronder gebukt.

Economische voorspoed biedt tenslotte nog altijd de beste garantie voor politieke stabiliteit, zelfs in een dictatuur.

In China weten de leiders dit al lang. Misschien moet Erdogan binnenkort dan ook maar eens te rade gaan bij de Chinese president Xi Jinping.