Graagprater John ‘Order’ Bercow blijkt meester in weinig vertellen

Zap De Speaker van het Lagerhuis werd bij Jinek onthaald als rockster. Hij zegt niet gewoon „no”, maar breidt dat liever uit tot „not by any stretch of imagination”.

Speaker John Bercow spreekt over dakreparaties bij Jinek.
Speaker John Bercow spreekt over dakreparaties bij Jinek. Beeld KRO-NCRV.

Vroeger, toen we nog avonden lang veel te laat zaten te kaarten, drong het spelvocabulaire ook door in de gewone gesprekken. Vertelde iemand een sterk verhaal, maar werd dat overtroffen door een nog sterker verhaal, dan riepen wij: „Nou, die toept wel over!”

Jongensdingen. Maar donderdag leek ineens het talkshowtoepen begonnen. ’s Middags kondigde Margriet van der Lindens M aan dat die avond Twan Huys aan tafel zou zitten, de meest begeerde Nederlandse talkshowgast sinds het gedwongen einde van RTL Late Night. Maar Van der Linden had haar kaarten nog niet op tafel gelegd of Eva Jinek toepte over. Bij haar zou John Bercow aanschuiven, de Speaker van het Lagerhuis. Mijn vragen buitelden over elkaar heen. Die man heeft toch een baan? Moet hij niet ergens order order houden? Wil hij brexitasiel aanvragen?

Maar goed, eerst Twan Huys bij M. Officieel om te praten over de Amerikaanse verkiezingen van 2020, maar hij mengde zich meteen in een gesprek over de Duitse band Rammstein. Over het sneven van RTL Late Night zei hij: „Het was even verwarrend. Nu ja, ik was zelf ook een beetje in de war.”

De gedumpte presentator was naar vrienden in New Hampshire gegaan om daar te helpen met de esdoornsapoogst voor de maple syrup, wat therapeutisch was geweest. Ook werkt hij aan een boek over wandelen. Ondanks een welgemikt „Holy cow!” en de titelsuggestie Logboek van een talkshowhost drong Van der Linden niet tot de persoonlijke vertrekken van Huys door. Voor de administratie: als Pete Buttigieg, de burgemeester van South Bend (Indiana) president van de VS wordt, heeft u de tip van Twan Huys.

Aan het begin van Jinek noemde graagprater John Bercow (die vorige maand nog Ivo Niehe op visite had) het programma beleefd een magnificent show en zei hij brave dingen over windmolens. Daar deed hij zo lang over dat de presentator ongeduldige geluidjes begon te maken. Het bleek een voorteken.

Halverwege het programma wisselde Bercow van stoel met Jesse Klaver en mocht hij naast Eva Jinek zitten. Het verleidde hem er niet toe om het publiek een blik op de binnenkant van de Brexit te tonen. „Er is een patstelling”, luidde zijn analyse. Die indruk hadden we al.

Er is een patstelling, luidde de analyse van Bercow over de Brexit. Die indruk hadden we al

Bercow zei dus niks – maar soms gaat het er ook om hoe iemand niks zegt. Hij toonde zich een meester in het op zeer onderhoudende wijze zeer weinig vertellen. Persoonlijk heb ik besloten nooit meer ‘no’ te zeggen; ik stap nu ook over op „not by any stretch of imagination”.

„U bent een rockster. Op Schiphol roepen mensen ‘Order’ als ze u zien”, hield Jinek Bercow voor. „Ik denk daar niet aan, Eva. Ik ben gewoon de scheidsrechter.”

Barrie Stevens, die zijn Britse paspoort uit Brexitfrustratie heeft ingeleverd, was uitgenodigd om de voorzitter uit zijn onpartijdige tent te lokken. Stevens riep herhaaldelijk „Order!” en maakte duidelijk dat de polarisatie in het Verenigd Koninkrijk hem zeer aan het hart gaat. Bercow leidde het gesprek weer naar de onpartijdigheid van de voorzitter.

Bij het beantwoorden van de laatste vraag (over zijn vrouw, die lid is van Labour) regen de welluidende zinnen zich zo strak aaneen dat Jinek er niet meer tussen kwam, zelfs niet met haar als conclusie bedoelde „I’m a feminist.”

Terwijl de woorden nog uit Mr. Speaker stroomden, stak ze hem alvast ten afscheid haar rechterhand toe. Bercow plakte er snel nog twee zinnetjes achteraan. De voorzitter was niet met tegenzin naar Nederland gevlogen voor deze magnificent show, zoveel was duidelijk.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.