Kijk eens dement om je heen

Dementie zette een bril op die laat zien hoe het is om dement te zijn. ‘De koffie loopt langs het keukenkastje naar beneden’.

Je kijkt naar je sleutelbos en hebt geen idee welke sleutel op de voordeur past. En als je koffie wil gaan zetten, blijkt het apparaat iets anders te doen dan jij er op dat moment van verwacht. De koffie loopt langs het keukenkastje naar beneden.

Een dementiebril, gemaakt door stichting Into D’mentia, maakt het voorstelbaar hoe het is om dement te zijn. Door de bril zie je in virtual reality scènes uit het leven van een dement iemand, in 3D door zijn of haar ogen gefilmd. De scènes zijn geschreven op basis van wetenschappelijk onderzoek van het VUMC.

Volksziekte nummer één

De bril wordt ingezet om meer begrip te kweken voor dementie, dat hard op weg is volksziekte nummer één te worden. Omdat ouderen tegelijkertijd langer thuis blijven wonen, is het, bijvoorbeeld volgens de gemeente Breda die een actieproject opzette, nodig dat anderen snappen wat er in demente mensen omgaat. Op die manier, vertelde wethouder Miriam Haagh, bij de start van het project, maak je een stad dementieviendelijker.

Er zijn vaker pogingen gedaan de geest van een demente aanschouwelijk te maken. Bijvoorbeeld door J. Bernlef die de roman Hersenschimmen (1984) vanuit het perspectief van een demente zeventiger schreef, in een almaar fragmentarisch wordende taal. Het boek was een groot succes.

Je kunt nu meebeleven hoe het is om dement te zijn

Door de dementiebril is nu te zien hoe een dement leven eruit kan gaan zien. Hoe je dochter boos wordt over de troep die je gemaakt hebt bij het koffie zetten. En over dat je voor de zoveelste keer alleen Gelderse worst en melk hebt gekocht. Daar reageer jij dan weer verbitterd op.

Zoals je ook verbaasd reageert als mensen je huis binnen komen, een taartje eten en voor je gaan zingen omdat je jarig bent, iets wat volgens jou geenszins aan de orde is.

Lees ook: er valt wel iets te doen aan dementie

De bril laat zien hoe je de slaapkamer inloopt terwijl je zeker dacht te weten dat daar de badkamer is. Op straat word je uitgefoeterd door je eigen man of vrouw die jou ineens wantrouwt en denkt dat je kwaad in de zin hebt.

Zo word je tijdens het kijken van de film in de driedimensionale bril de wereld van iemand met dementie in getrokken, en voel je wat zo iemand voelt. Een beetje eng is dat wel, het voelt alsof het ook jou zou kunnen overkomen. Voor je het weet, ben je zelf dement.