De liefde knoeit, ze is onzeker

Luisteren Hoe luister je naar een popliedje? Deze keer: het (liefdes)duet.

Robin Block en Rita Zipora van Wolken
Robin Block en Rita Zipora van Wolken Foto Wolken

Laten we klassieker Endless Love als vertrekpunt nemen. Lionel Richie en Diana Ross, 1981. De líefde! Het is bijna eng. Van een dialoog in liedvorm, waar het duet bij uitstek geschikt voor is, is eigenlijk geen sprake. De twee voeren elkaar zinnetjes als theelepels honing en kirren gelukzalig richting het einde.

Zo werkt het natuurlijk niet, in het echt. De liefde knoeit, ze is onbetrouwbaar en onzeker. Zoals in Dilemma, van Nelly en Kelly Rowland. Zij heeft een man en een zoontje, hij wil het gezin niet opbreken en moet afwachten.

In Personal, van de Canadese band Stars, heeft de dialoog de vorm van berichtjes over en weer naar aanleiding van een contactadvertentie. Zij zegt het maar meteen: het leven is niet vriendelijk voor haar geweest. En hij, de hork, laat zich afschrikken. Alleen de luisteraar heeft door waar het precies fout gaat.

Het knappe van de duetten van de Britse band The xx is dat het niet zozeer in tekst, maar in vorm dialogen zijn. De twee stemmen (bijvoorbeeld in Heart Skipped a Beat, rond dat herhaaldelijke Sometimes / I still need you) raken met elkaar vervlochten als dna-strengen. Vanaf The xx is de sprong niet zo héél ver naar de lichtvoetige melancholie van Wolken, een Nederlandstalige samenwerking tussen de Amsterdammers Rita Zipora en Robin Block. Ook hun stemmen tasten elkaar af als prille geliefden – zoals in Misschien dat het vandaag. En ook hier gaat het over de onzekerheid je over te leveren aan de ander. Voeten aan de grond, ze laten los / Niet te snel vooruit, ik wankel nog.