De inspecteur belt overal aan

Hondenbelasting Steeds minder gemeenten heffen hondenbelasting. Die zou discriminerend zijn. Op pad met de inspecteur. „Klikspanen heb je overal.”

Inspecteur Dick Schenk gaat langs de deuren in Oud-Beijerland om de hondenbelasting te controleren.
Inspecteur Dick Schenk gaat langs de deuren in Oud-Beijerland om de hondenbelasting te controleren. Foto: David van Dam

Zijn labrador Barry is al zes jaar dood. Daarna kwam er nooit meer een nieuwe hond. „Die zou mij overleven.” Toch spelen honden nog een grote rol in het leven van Dick Schenk (72). In zo’n twintig gemeenten per jaar controleert hij of hondeneigenaren hun dier hebben aangemeld voor de hondenbelasting. Met een digitaal registratieapparaat en zwarte schoudertas vol belastingformulieren trekt Schenk van deur tot deur.

Maar steeds minder gemeenten heffen hondenbelasting. Dat bleek vorige week uit de Atlas van de Lokale Lasten van het COELO, een onderzoeksinstituut verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. Waar de belasting in 2017 en 2018 in ongeveer tien gemeenten verdween, zijn dat er dit jaar dertig.

Vooral lokale fracties van de PVV en de Partij voor de Dieren pleitten vorig jaar in hun verkiezingsprogramma’s voor afschaffing. De belasting zou discriminerend zijn ten opzichte van andere huisdieren. Een andere genoemde reden is dat honden eenzaamheid bij ouderen en alleenstaanden tegengaan.

De belasting wordt ook als oneerlijk en misleidend gezien. Het geld – dat bedoeld lijkt voor honden – belandt vaak in de pot ‘algemene middelen’. Zo stijgt het tarief in Sittard-Geleen dit jaar met ongeveer 25 euro naar 88,20, om de financiële situatie van de gemeente te verbeteren.

Het geld moet terechtkomen bij de honden en hun eigenaren, vindt inspecteur Schenk. „Anders mag de belasting wat mij betreft worden afgeschaft.” Tot nu toe merkt hij weinig verandering. In nog steeds 201 van de 355 gemeenten moeten hondeneigenaren betalen.

Deze dag is inspecteur Schenk in Oud-Beijerland, dat bij gemeente Hoeksche Waard hoort. Inwoners zijn voor één hond 85 euro kwijt. Schenk belt bij ieder huis aan, om vervolgens na te gaan of de boodschap van de bewoner overeenkomt met de informatie van de gemeente. Boetes deelt hij nooit uit. Hondenbezitters die hun dier niet hebben aangemeld, krijgen een formulier om dat alsnog te doen.

Schenks dienst begint bij de Anemoonstraat. De rijtjeshuizen hebben keurige voortuintjes met viooltjes in de bloei en stenen tuinkabouters in het grind. „Hier woont een hond, volgens mijn gegevens dan”, zegt Schenk bij de eerste woning. Hij drukt op de bel. In de huiskamer is geen beweging te zien. Schenk pakt zijn registratieapparaat erbij en tikt met een pen op het beeldscherm. Het adres krijgt de code G, „van geen gehoor”.

Foto David van Dam

Een paar huizen verder doet een kleine vrouw open. „Goedendag, inspectie hondenbelasting gemeente Hoeksche Waard. Heeft u een hond?”, begint Schenk. „Nee”, zegt de vrouw lachend. „Mijn man zegt altijd: ‘Een hond erin, ik eruit’”.

Schenk bedankt en is alweer op weg naar de buren, als de vrouw iets te binnen schiet. „Bent u alleen van de belasting, of behandelt u ook klachten?”, vraagt ze. „Klachten kunt ook kwijt”, antwoordt Schenk. „De overbuurvrouw laat haar hond vaak naar buiten, die dan plast op het pleintje”, vertelt de vrouw op gedempte toon. De inspecteur knikt en maakt een paar notities in zijn apparaat.

„Klikspanen heb je overal”, zegt Schenk even later. Het verlinken komt vaak voort uit frustratie over hondendrollen, zo blijkt tijdens de rondgang. Ook buurtbewoner Cees van der Linden (84) zegt zich hier boos over te maken. Zijn huis ligt aan de route naar het grasveld waar veel buurtgenoten met hun hond gaan wandelen. „Regelmatig laten ze hun beesten al voor mijn deur hun behoefte doen”, zegt hij geërgerd. Toch heeft hij geen hekel aan alle hondeneigenaren. „Mijn buurvrouw ruimde het altijd keurig op.” Verderop in de straat is Patrick van Dijk (36) feller. „Je moet die mensen aan de haren trekken”, zegt hij. „Die beesten schijten de hele boel onder en wij mogen zelf politieagent spelen.”

Foto David van Dam

Hondeneigenaren bij wie Schenk aanbelt, vinden juist dat ze weinig terugkrijgen voor hun bijdrage. „Ik vind het schandalig”, zegt Marianne van Rees (66), die één hond heeft. „Katten en paarden poepen ook op straat, maar daarvoor hoeft geen belasting te worden betaald.” Ook Marieke van Waart (34) vindt dat zij „veel” kwijt is voor haar dwergpincher Hector. „We kunnen hem verderop mooi uitlaten, maar het zou fijn zijn als daar meer prullenbakken met zakjes staan.”

Schenk vindt ook dat in de wijk weinig weggooimogelijkheden zijn. Dit heeft volgens hem te maken met de opruimplicht, die tegenwoordig in veel gemeenten geldt voor hondeneigenaren. Sinds de invoering zijn volgens hem steeds meer prullenbakken met poepzakjes en poepzuigers uit het straatbeeld verdwenen. Geen goede ontwikkeling, vindt hij. „Zet in ieder geval afvalbakken neer.”

Foto David van Dam

De meeste hondenbezitters in de Anemoonstraat hebben hun huisdier gewoon geregistreerd. Maar bij Marian Bax (54) wordt in de huiskamer hard gekeft, terwijl er geen hond bekend is. „Hij staat op nul bij mij”, zegt Schenk. Volgens Bax is iets misgegaan met het aanmelden van haar Engelse foxterriër Joekes. „Mijn man zag gisteren dat hij niet op de lijst staat, dus ik heb net gebeld met de gemeente. Toevallig zeg.”

Een straat verder staat een hond geregistreerd, die er niet meer blijkt te zijn. „Hij is drie dagen geleden overleden”, vertelt Gerrit van der Kruk (53). Zijn Schotse Collie van bijna twaalf had slechte heupen. Ondanks het recente verlies is Van der Kruk erg opgewekt. „Ik kan het aantonen”, zegt hij lachend. „De crematie moet nog worden betaald, maar ik heb het bonnetje van de dierenarts nog!”

Tekening Kamagurka