Recensie

Recensie Film

Doodleuk doorgaan met het produceren van asbest

Documentaire De vader van Daniel Lambo overleed vermoedelijk aan de gevolgen van het inademen van asbest. De Belgische documentairemaker maakte een film over de asbestindustrie, die nog steeds bestaat.

In zijn documentaire ‘Ademloos’ stelt maker Daniel Lambo dat asbest een hedendaags, wereldwijd probleem is.
In zijn documentaire ‘Ademloos’ stelt maker Daniel Lambo dat asbest een hedendaags, wereldwijd probleem is.
    • Dana Linssen

Het indrukwekkendste moment in Ademloos, de zowel persoonlijke als onderzoekende documentaire van de Vlaamse filmmaker Daniel Lambo, is als hij zich hardop afvraagt waarom zijn vader, de vakbondsman die jaren wist van de gezondheidsgevaren van asbest, er zijn mond over heeft gehouden. We zien een shot van een man in een ziekenhuis die waarschijnlijk Lambo’s vader is, en je moet je haast wel afvragen of hij aan een van de drie dodelijke ziekten lijdt die door het inhaleren van asbestvezels worden veroorzaakt.

Maar hij spreekt niet. In plaats daarvan zegt Lambo op de voice-over: „Ik ga zijn laatste wens negeren en bewijzen dat asbest een hedendaags probleem is. In de hele wereld.” Dat brengt hem van zijn ouderlijk huis in Kapelle-op-den-Bos in de rook van de Etex Eternit-asbestfabriek naar India waar Eternit (in Nederland gevestigd in Goor) kort voordat asbest in België verboden werd een nieuwe fabriek opende en doodleuk doorging met produceren van het schadelijke bouwmateriaal. De bekende dakgolfplaten liggen voor 50 cent bij de dorpswinkel, goedkoper dan enig alternatief. De uitstekende vezels lijken wel wat op suikerspin.

Tijdens zijn reis krijgt Lambo gezelschap van de Indiase activist Tublu Krishnendu Mukherjee, en samen komen ze een industriële spion op het spoor die voor de asbestindustrie infiltreert in slachtoffergroepen. De economische belangen zijn schijnbaar zo groot dat er nog steeds geen wereldwijd verbod is. Lambo’s navigeren tussen persoonlijk en politiek maakt de film interessant, maar doet ook verlangen naar iets meer context en structuur.