André van Duin ouderwets komisch in ode aan Simone Kleinsma

Amsterdams Kleinkunst Festival Met een hommage aan Simone Kleinsma is de 32ste editie van het Amsterdams Kleinkunstfestival begonnen: „Wat is het leuk een hommage te krijgen als je er nog bent.”

Simone Kleinsma op het Amsterdams Kleinkunst Festival.
Simone Kleinsma op het Amsterdams Kleinkunst Festival. Foto Jaap Reedijk

Simone Kleinsma kwam in 1977, als negentienjarig student aan de Akademie voor Kleinkunst, auditie doen voor een theaterprogramma van Gerard Cox. Ze verscheen in een tuinbroek, met een hoofd vol „jubelhaar”, en ze draaide sjekkies. „Een fris type”, oordeelde Joop van den Ende, die de show destijds produceerde. Twee seizoenen werkte ze met Cox, en daarna speelde, danste en zong ze in diverse musicals van Jos Brink en Frank Sanders. Om pas na een paar jaar, via de tv-spelshow Wedden dat..?, terug te keren in de stal van Van den Ende. Tijdens een theaterreisje naar New York hebben ze toen haar carrière uitgestippeld.

De producent vertelde daarover op de hommage die Simone Kleinsma (60) maandagavond werd aangeboden in theater DeLaMar in Amsterdam – als openingsavond van het Amsterdams Kleinkunstfestival dat de komende weken weer een omvangrijk aanbod presenteert. Dat bestaat uit onder andere de finale van het jaarlijkse cabaretconcours om de Sonneveldprijs, de uitreiking van de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied van het jaar en een avond met nieuwe vervolgversies van bekende liedjes, workshops en masterclasses.

De jaarlijkse hommage aan een kleinkunstcoryfee kent intussen een rijke traditie. Ook dit jaar trad een groot aantal collegae aan om de hoofdpersoon toe te zingen en spreken. Onder wie haar eerste werkgevers Cox, Van den Ende en Sanders, maar ook André van Duin bij wie ze in enkele revues meespeelde voordat haar musicalloopbaan begon. Van Duin verraste alle aanwezigen door weer eens in ouderwets komische uitdossing te verschijnen, met regenjas en mal hoedje. Op het zwierige viooldeuntje van de Elvis Presley-hit Are you lonesome tonight droeg hij een lange reeks tegenslagen voor. Zoals: „Heb je 200 kippen – en je haan is een nicht.”

Ruim drie uur lang onderging Simone Kleinsma de huldiging met zichtbaar genoegen. „Wat is het leuk een hommage te krijgen als je er nog bent”, zei ze tenslotte, nadat ze op het podium was gehaald voor de slot-ovatie. En, doelend op het ooit door haarzelf gezongen repertoire dat deze avond weer eens ten gehore was gebracht: „Nou, ik had toch bést een beetje smaak.”