Recensie

Recensie Muziek

Trijntje Oosterhuis viert triomfen in jubileumshow

Recensie Trijntje Oosterhuis vierde zaterdag in de Ziggo Dome haar 25-jarig jubileum als zangeres. Met het Metropole Orkest en talloze gasten blikte ze terug op haar carrière.

Trijntje Oosterhuis tijdens haar jubileumconcert met het Metropole Orkest in Ziggo Dome
Trijntje Oosterhuis tijdens haar jubileumconcert met het Metropole Orkest in Ziggo Dome Foto ANP KIPPA/ Paul Bergen
    • Amanda Kuyper

Het gold als haar doorbraak. Op de middenstip, bij de opening van de Amsterdam Arena in 1996, zong Total Touch-zangeres Trijntje Oosterhuis de gedragen openingshymne ‘De Zee’. De frêle verschijning in haar statige rode jurk, toen 24 jaar, bereikte in één klap een groot publiek.
Nu ontsteken jonge voetballertjes een vuur in de Ziggo Dome in Amsterdam. Als Oosterhuis tussen de rijen publiek naar voren schrijdt in ‘de jurk’ om opnieuw ‘De Zee’ te brengen, met videobeelden van toen, is een lichte triomf voelbaar.

Met het Metropole Orkest onder leiding van dirigent John Clayton, met videobeelden en een trits aan gasten, blikt Trijntje Oosterhuis – sprankelend, goed bij stem - zaterdagavond terug op een muziekcarrière van 25 jaar. In een lange, met autocues gescripte jubileumshow toont ze zich de geboren entertainster die ze als kind al wilde worden. Eerst tussen de schuifdeuren, gesteund door haar familie van wie ze klassieke en religieuze muziek meekreeg. Met haar broer Tjeerd in de populaire band Total Touch. En vervolgens in een solo-carrière van pop naar jazz en soul, in het Engels en Nederlands. Zolang het maar liedjes waren waarin de Amsterdamse ‘haar ziel kwijt kon’.

Een fraai gearrangeerde show vol glinstering is het bewijs hoe zij zich steeds opnieuw uitvond. In het behoorlijk overvloedige concert van (met pauze) dik drie uur springt ze door de tijd langs de muzikale hoogtepunten. Van fragiel in ‘Nu dat jij er bent’ voor de geboorte van prinses Amalia tot Amsterdams volks in ‘Kleine Jongen’, dat ze zong op de begrafenis van André Hazes. De fruitige uptempo meezingers met Total Touch - zangmaatje Caroline Dest staat weer vertrouwd bij de backing-vocalisten - krijgen bezoekers meteen uit hun stoelen. Een van de eerste hits van toen: ‘I’ll say Goodbye’. De modulatie erin toonde toen al de kracht in haar stem.

Trijntje Oosterhuis in duet met Alain Clarke

Foto ANP KIPPA/ Paul Bergen

De show stroomt over van gasten. Het soulblok met Alain Clark ( ‘Where Is The Love’ en ‘Ain’t Nothing like the Real Thing’) en de duetten met Paskal Jakobsen en Marco Borsato (hit: ‘Wereld Zonder Jou’) zijn passend. Dat jonge artiesten als Davina Michelle dan ook nog eigen liedjes mogen brengen, is productioneel zand in de wielen. Laat staan de Michael Jackson-medley, volstrekt onnodig.

De elegante liefdesliedjes van Burt Bacharach vormen juist een meeslepende rode draad met tijdloze klassiekers als ‘Do You Know The Way To San Jose?’ en ‘I Say a Little Prayer’. Als de oude componist, inmiddels negentig jaar, haar op het scherm toespreekt maakt dat wat los. Met hem maakte ze twee albums; ze behoren tot haar beste werken. Millimeterwerk, weet ze nog. Hij dankt haar dat zij ‘What The World Needs Now’ nog brengt. Love sweet love. „Nu nog relevanter en belangrijker in deze tijden.”

De toegift, het liedje ‘Ken Je Mij’ met tekst van haar vader, dominee Huub Oosterhuis, leverde een van de meest intense momenten van de avond op.