Opinie

Woningstress (2)

Mirjam de Winter

Op mijn stukje vorige week over de wanhopige zoektocht van mijn zoons naar een betaalbare huurwoning in Rotterdam kreeg ik nogal wat reacties. Van lezers die ook vinden dat verhuurders misbruik maken van de krapte op de huizenmarkt en dus moeten worden aangepakt. Maar er waren ook mensen die vaststelden dat mijn kinderen „verwend gedrag” vertonen en vooral niet moeten denken dat ze als geboren Rotterdammers vanzelfsprekend recht hebben op een woning in hun stad.

„Waarom niet uitwijken naar het goedkopere Schiedam of Vlaardingen, of is dat soms te min voor ze?” vroeg iemand zich af. Een ander meende dat ik „tegen de verkeerde boom loop te trappen” en niet zozeer de verhuurders, maar vooral de banken verantwoordelijk moet houden voor de woningstress in Rotterdam, aangezien hypotheekverstrekkers tegenwoordig zulke strenge eisen stellen aan starters op de woningmarkt. „Want als je zoons wel 1.000 euro per maand voor een huurhuis kunnen ophoesten, waarom zouden ze dan die hypotheekrente niet kunnen betalen?” Waarop een ander weer liet weten dat niet de banken schuldig zijn aan dit beleid, maar de overheid, die namelijk grenzen stelde aan het ‘ruimhartige’ hypotheekbeleid van banken waardoor veel huishoudens in de financiële problemen kwamen.

Een lezer meent dat ik „tegen de verkeerde boom loop te trappen” over de woningmarkt

Maar er kwamen ook aanbiedingen van particuliere verhuurders, van Metro-columniste Ebru Umar bijvoorbeeld. Ook zij is (net als die Amsterdamse kennis waar ik vorige week over schreef) de Rotterdamse huizenbusiness ingegaan en biedt appartementen in Kralingen en Delfshaven te huur aan.

Dan was er ook nog een lezeres die me wees op Het Rotterdams Woongenootschap, een nieuw initiatief van een groepje Rotterdammers die - naar Zwitsers voorbeeld - met elkaar een particuliere wooncoöperatie zonder winstoogmerk hebben opgezet. Het is voor het eerst in Nederland dat zoiets gerealiseerd wordt, bedoeld om dat gapende gat in de woningmarkt te dichten: betaalbare huurwoningen (20-30 procent onder de marktprijs) voor middeninkomens in Rotterdam. De gemeente is enthousiast over dit eigenwijze burgerinitiatief en heeft voor de bouw van de eerste 50 appartementen vorig jaar een stuk grond beschikbaar gesteld op de Lloydpier, pal aan de Nieuwe Maas. Daarnaast wordt gezocht naar nog twee locaties in het Oude Westen en in Crooswijk, voor de bouw van in totaal zo’n 200 (gezins)woningen in het middensegment.

Ik kende het Rotterdams Woongenootschap al, heb me vorig jaar zelfs ingeschreven bij deze idealistische coöperatie, omdat we ons huis in Blijdorp willen verkopen om de overwaarde straks te kunnen gebruiken voor ons pensioen (dat we als zzp-end echtpaar natuurlijk nauwelijks hebben kunnen opbouwen). We overwegen inderdaad om onze kinderen ook alvast in te schrijven, maar die kunnen niet wachten tot de oplevering eind 2021 en zijn tot die tijd sowieso overgeleverd aan die overspannen huizenmarkt. Daar komt bij dat door de coöperatie een kapitaalinleg (woongeld) wordt verlangd van zo’n 30.000 euro, waarmee je aandeelhouder wordt. Een bedrag dat je overigens weer terugkrijgt als je de woning verlaat. Voordeel is wel dat de huur nooit zal stijgen, maar zelfs omlaag kan gaan en dat je natuurlijk voor vrij weinig op een prachtige locatie aan de rivier komt te wonen. Ook mooi: om te voorkomen dat half Amsterdam hiervan komt profiteren, mogen alleen Rotterdammers meedoen!

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.