Brieven

Brieven

Antirooklobby (1)

Geven voor gepolder?

De Alliantie Nederland Rookvrij heeft twee ‘te activistische’ longartsen uit de organisatie gezet (Artsen te fel voor de antirooklobby, 27/3). De alliantie wil Nederland ‘rookvrij’ maken. Dat hoge en idealistische doel willen zij echter langs de weg van de gematigdheid bereiken. Dat klinkt erg tegenstrijdig: polderen om een radicale oplossing te bereiken. Een heftige strijd aanbinden tegen de krachtige lobby van de tabaksindustrie, zonder deze tegen de haren in te strijken? De gevolgen van roken zijn op alle gebieden van de gezondheid desastreus. Voorkomen is echt altijd beter dan niet meer kunnen genezen! De grote gezondheidsfondsen opereren vanuit giften van betrokken mensen. Doneren die mensen dan om de gesteunde fondsen zoetsappig te laten polderen? Hulde voor actieve artsen die pal durven te staan voor de gezondheid van hun patiënten.

Antirooklobby (2)

Activisme betuttelt

Ik bespeur weer de arrogantie van vroeger nu er medische specialisten zijn die mij vertellen hoe ik leven moet. De Alliantie Nederland Rookvrij werkt niet langer samen met de longartsen Pauline Dekker en Wanda de Kanter. Hun bedoelingen zullen goed zijn, maar zij willen hun visie opleggen in ‘hard hitting’ campagnes. Het is een methode die we kennen van vijftig jaar geleden. De arts maakt de dienst uit, jij volgt. Longartsen worden geconfronteerd met rookverslaafden, dat is het vak waarvoor ze kozen. Hulp bieden aan patiënten is hun beroep. Tabak is een verleiding om het leven even te ontlopen. Gezond is dat niet, maar een mens mag zijn eigen fouten maken.