Recensie

Recensie Theater

Met je ‘eigen inwendige clown’ op de single camping

‘Single Camping’ is mede bedacht door de acteurs van ‘De luizenmoeder’. Alleen is het ironiseren van therapie- en workshoptaal al vaak vertoond in cabaret en toneelcomedy.

Foto Raymond van Olphen

Dit is een camping met „een totaalconcept”, want hier mogen alleen singles komen. En die singles mogen geen onderlinge relaties aanknopen. Ze dienen hun alleen-zijn te koesteren. Voor omhelzen heb je inderdaad een ander nodig, maar „mijhelzen” kun je zelf. Dat leren ze op de workshops die tijdens hun verblijf worden georganiseerd.

De personages in de muzikale komedie Single Camping staan lichtelijk uit het lood – net als de kleine tentjes op de schuin oplopende grasvloer die het toneelbeeld bepalen. Marije Gubbels, die het stuk schreef en regisseerde, zet alle handelingen een klein beetje aan. Aanvankelijk onderkoeld, maar allengs iets grotesker. Gubbels’ toonhoogte is vergelijkbaar met die van de tv-serie De luizenmoeder. Geen toeval: Single Camping is mede bedacht door de van De luizenmoeder bekende acteurs Ilse Warringa en Rop Verheijen die ook in deze voorstelling meespelen. Samen met Tjitske Reidinga, Peter Blok en Elise Schaap, demonstreren ze opnieuw hoe bedreven ze in dit droogkomische genre zijn.

Daarbij hebben Jan en Keez Groenteman een handvol ultrakorte liedjes geschreven die goed in de handeling passen omdat ze meestal net zulke opbeurende bedoelingen hebben als het beroemde meezingliedje van juf Ank in de schoolklas.

Wat het welslagen van deze voorstelling echter in de weg staat, is het feit dat het ironiseren van therapie- en workshoptaal al vele malen eerder is vertoond in cabaret en toneelcomedy. Zo is er weinig lachwekkends meer te beleven aan zo'n zinnetje als: „Iedereen heeft een eigen innerlijke clown,”

En dan is er nog een slotscène waarin koortsachtig, met veel inzet van geluids- en lichteffecten, wordt gezocht naar een happy (of unhappy) ending voor iedereen. Dat ziet er wel mooi uit, maar het lijkt eerder de apotheose van een volkomen andersoortig stuk. Zonder dat er nog iets te lachen valt.