Recensie

Recensie Muziek

Mysterieuze eenvoud op album om te koesteren

Klanken komen uit het niets en lossen daarin ook weer op – in de ingekeerde pianomuziek van de schuwe Catalaan Frederic Mompou verglijden werelden van intimiteit. De Nederlandse pianist Caspar Vos lijkt te beseffen dat noten hier zoeken naar hun bestemming, tastend in het schemerduister.

Op zijn debuutalbum Ego boog Vos zich over de bloemrijke muziek van de Russische virtuoos Nikolaj Medtner. Nu, met Restart, verkent hij een ander universum, waarin Mompou alles van zijn franje ontdoet tot alleen de kern overblijft. En ook die kunst van de spaarzaamheid beheerst Vos. Mompou’s miniaturen, zegt het cd-boekje „zijn makkelijk te begrijpen maar moeilijk te verklaren”. Want niets is zo mysterieus als de grootste eenvoud.

Evenals zijn voorgangers Arcadi Volodos en Marcel Worms lijkt Vos de sleutel tot het hart van Mompou’s klankwereld te hebben gevonden. En dat maakt Restart een album om te koesteren.